Religia Serca

Rozdział 4

2011-04-20T22:48:00.000-07:00

Nieporównywalne Piękno i Bogactwo Kryszny

asamaanordhwa-ruupa-śrii-wismaapita-czaraaczarah

"Nic nie równa się do osobistego piękna Kryszny i Jego bogactwa."

   Czwartą cechą jaką Ruupa Goswaamii prezentuje jako unikalną własność Kryszny i żadnej innej postaci czy inkarnacji Pana, jest Kryszny niesamowite piękno: asamaanordhava-ruupa-śri-wismaapita-czaraaczarah. Ile piękna posiada Kryszna?

Oszołomiony pięknem

   Piękno Kryszny jest nieporównywalne z niczym. Kiedy Kryszna widzi swoje piękno to jest oszołomiony. W Jego domu jest wiele luster i czasami On boi się wejść do środka, ponieważ obawia się, że kiedy ujrzy Swoje piękno to straci świadomość. Śriila Guru Mahradż powiedział, że Kryszna jest tak piękny bo jest On Realnością, a naturą Realności jest Najwyższa Osobistość Boska - Realność Piękna.

śjaamam hiranja-paridhim wanamaalja-bartha-
dhaatu-parawaala-nata-weszam anuwrataamse
winjasta-hastam itarena dhunaanam abdżam
karnotpalaalaka-kapola-mukhaabdża-haasam
(Śriimad-Bhaagawatam, 10.23.22)

   Ten werset opisuje piękno Kryszny. "Kryszna zawsze nosi koronę z pawich piór i kwiatów. Jego szaty są złociste a polne kwiaty dekorujące Go są zawsze świeże. Kryszna zawsze tańczy i gra na flecie."
We Wrindawan nie ma żadnych broni. Kiedy Kryszna zabijał różne demony jak Puutanę, Writrasurę, Kesśi, itd., to robił to gołymi rękami. Czasami używał Swojej ręki czy nogi albo innej czyęści ciała. Jednak nigdy nie użył broni.

Niezrównana inspirująca miłość

   W Brahmaa-samhicie jest wiele ślok opisujących piękno Kryszny:

aalola-czandraka-lasad-wanamaalja-wamsii-
ratnaangadam pranaja-keli-kalaa-wilaasam
śjaamam tri-bhanga-lalitam nijata-prakaaśam
gowindam aadi-puruszam tam aham bhadżaami
                                           (Śrii Brahmaa-samhitaa, 5.31)

   Aalola-czndraka-lasad-wanamaalja-wamsii: najdroższa kochanka Kryszny zrobiła wanamaalja (wieniec z leśnych kwiatów) przeplatany piórami pawimi i dała Mu go. Nie ma nic innego w min oprócz kwiatów leśnych i pawich piór. NIe ma w nim ani kamieni szlachatnych ani diamentów czy czego kolwiek - tylko kwiaty leśne i pióra pawie. Tatnaangadam pranaja-keli-kalaa-wilaasam. Skoro Kryszna bawi się z pasterkami (gopii) to koniecznym jest odpowiedni ubiór. Matka Jaśoda ubrała Krysznę ładnie, udekorowała Go zlotymi ornamentami, brązoletkami na rękach i nogach, itd. A On nosi je i bawi się z Gopii.
Śjaamam tri-banga-lalitam nikata-prakaażam: kolor ciała Kryszny jest tak piękny, że daje spokuj oczom. Nie jest tak mocno jasny jak blask Naaraajana. Uspakaja oczy i rzyciąga je jak magnes.

wenum kwanantam awarinda-dalaajataakszam-
barhaawatamsam asitaambuda-sundaraangam
kandarpa-koti-kamaniija-wiśesza-śobham
gowindam aadi-puruszam tam aham bhadżaami
(Śrii Brahmaa0samhitaa, 5.30)

Kotikamaniijam-wiśeszam: Milony kupidów mdleje kiedy widzi piękno Kryszny. Jego postać jest tak piękna. Powiniśmy w to uwierzyć jakoże sam Pan Brahma to opisał.

Ożywiony nastrojem miłości

W swojej kompozycji zatytułowanej Śrii Śrii Premadhaama-dewa-stotram, Śriila Guru Maharadż napisał ruupa-raasa-rangaram (werset 2), kończyny Kryszny są "Ożywione nastrojem miłości, która emanuje i bezustanni wypływa z Jgo pięknego ciała". Jego piękno jest nieporównawalne, ruupa raasa-liilaa.
Każda część ciała Kryszny chce pokazać się innej cześci. Ręka chce pokazać siebie innej ręce. Noga chce się pokazać ustom a usta chcą pokazać siebie innym częściom. Każda część chce pokazać swoje piękno innym. Wszystkie kończyny Jego ciała chcą pokazać swoje piękno innym kończynom.
Kiedy Kryszna był obecny na Ziemi wtedy całe stworzenie zamarło widząc Jego boską postać. Szesnaście tysięcy dziewcząt czekało w areszcie Jarasandhy aby wyjść za Niego. Ale kiedy zostały uwolnione to oszalały widząc piękno Kryszny. Jak jedna pobiegły do Niego aby ofiarować Mu wieniec z kwiatów.

Naszą potrzebą jest szukanie Śrii Kryszny, Realności Piękna

Kryszna jest przyczyną wszystkich przyczyn. Jest to jasno wyjaśnione w pierwszej śloce Bahmaa-samhity.

iiśwarah paramah krysznah
sat-czit-aananda-wigrahah
anaadir aadir gowindah
sarwa-kaarana-kaaranam

Pan Naraajan albo inne pistaie Pana nie są tak piękne. Są cztery cechy Kryszny, których Naraajan czy inne postacie czy inkarnacje Pana nie mają.

Dobre pytanie, dobra odpowiedź - konkluzja

Pytanie dotyczące wyjątkowych cech Kryszny było dobre i myślę, że odpowiedź też była dobra, ponieważ dyskutując te istotne tematy wiele rzeczy zostało wchłoniętych do twojego serca a także poprzez tą odpowiedź inne pragnienie się spełniło. Jesteśmy poszukiwaczami świata duchowego, życie duchowego i Boga. Właśnie poprzez rozmowy na te tematy many możliwość wyjaśńienia chwał Kyszny. Zrozumieliśśmy czyje lotosowe stopy powinniśmy czcić i w kim powinniśmy przyjąć schronienie. Istnieje wielu półbogów i wiele przejawjeń Pana - Keśawa, Gowinda, Daamodara, i wiele innych. W związku z tym Mahaaprabhu wyraził swoje uczucia:

kaahaan mora praana-naatha muralii-wadana
kaahaan karon kaahaan paan wraadżendra-nandana
                                    (Śriii Chaitanja-czaritaamrita, Madhja 2.15)

   "Gdzie jest Pan mego serca grający na flecie? Co mam począć teraz? Gdize mam sie udać aby znależć syna Nandy Maharadża?
Jest jeszcze inna śloka w Śriimad Bhaagawatam (10.8.46).

nandah kim akarod brahman

śreja ewam mahodajam
jaśodaa cza mahaa-bhaagaa
papau jasjaah stanam harih

"O braminie, jakie to pobożne czynności wykonał Nanda Maharadż, że otrzymał za syna Krysznę, Najyższego Osobowego Pana? I jakie pobożne czynności wykonała matka Jaśoda, które spowodowały to, że Najwyższy Osobowy Pan Kryszna wołał ją "Mamo" i ssał jej piersi?

Najwyższa potrzeba naszego życia

W czasie otwarcia Czandrodaja Mandir w Majapur w roku 1973-cim, zacytowałem tą śłokę:

kam prati kathajitum iiśe, samprati ko vaa pratiitim aajaatu
go-pati-tanajaa-kundżie gopa-wadhuutii-witam brahma
(Śri Czaitanja-czaritamrita, Madhja, 19.98)

Znaczenie tego jest następujące: "Komu mam to powiedzieć i kto mi uwierzy kiedy powiem, że Najwyższy Pan, Kryszna, bawi się na kaganku Nandy Maharadża? Bawi się On nad brzegiem Jamuny w towarzystwie Gopich i Gopa-balaków. Bawi się w Śjama-kunda-Raadhaa-kunda i w jaskiniach góry Giriradż Gowardhan." Walczy na arenie z Kamsą, a Jego Rozrywki toczą na wskroś krainy Mathury-Wrindawany. Jeśli opóści to miejsce w poszukiwaniu tego to nie znajdzie takich Rozrywek nigdzie.
Ktokolwiek będzie słuchał o Kryszna liilaa, on czy ona będzie przyciągnięty do Kryszny. Nidy nie uda się do innego miejsca za wyjątkiem Goloki Wrindawany. Imię Kryszny zachwyca każdego i przepełnia nasze serce szczęściem. Takie jest znaczenie słowa 'Kryszna'.
Czaitanja Mahaaprabhu powiedział, bhadża kryszna kaha kryszna laha kryszna naama. Sposób na oddanie się Krysznie: przyjmij imię Kryszny, oddaj się Krysznie i oddaj wszystko Krysznie. Wtedy będziesz obrażony jawyższym darem w swoim życiu dochowym. Wszystkie pisma o tym mówią. Nigdy nie wykorzystuj żadnych bogów czy półbogów czy innych inkarnacji Pana, ale wysoce chwal Pana Krysznę.

ete czamśa-ka;aah pumsah krisznas tu bhagawaan sswajam
indraari-wjaakulam lokam mridajanto juge juge.

Kryszna jest stwórcą całego stworzenia. Tak to oznajmia Śriimad-Bhaawatam i Brahmaa-samhitaa. Powinniśmy pamiętać o tym. Intonuj Hare Kryszna, poświęć swoją uwagę Krysznie i bądź szczęśliwy.

Rozdział 2 - część 3

2010-12-11T20:04:00.001-08:00

Nadzmysłowy flet Kryszny

tri-dżagan-maanasaakarszi-muralii-kala-kuudżitah

"On ujmuje umysły wszystkich światów swoją melodyjną grą na flecie"

   Trzecią cechą wspomnianą przez Śtiila Ruupę Goswaamiego jako należącą wyjątkowo do Kryszny a nie do innych przejawów Pana jest to, że Kryszna jest muzykiem, który gra na niezwykłym flecie:
tri-dżagan-maanasaakarszi-muralii-kala-kuudżitah.
   Dźwięk nadzmysłowy wydobywający się z fletu Kryszny jest tak słodki, że przyciąga wszystkie wszechświaty, a jest ich milony milonów na nieboskłonie. Każdy staje się nawpół szalony i wariuje kiedy słyszy słodki dźwięk fletu Kryszny. Kaganek wygląda jak ocean an ocean wygląda jak kaganek. Nikt nie jest wstanie pojąć skąd ten dźwięk pochodzi. Brahmaa i inni, którzy są ekspertami w śabda (dźwięku), są oszołomieni kiedy słyszą ten zaczarowany dźwięk fletu Kryszny.

Pociąg do służby

   Dźwięk nadzmysłowy fletu Kryszny przywołuje serca Jego drogich słóg zależnie od ich osobistego nastroju służenia. Tylko z jednego dźwięku Jego różnym wielbicielom przychodzą odpowiednie inspiracje. Matka Jaśoda słyszy: "Mamo, jestem głodny." Daj mi mleka i masła, itd." Jaśoda śuunje nanii dei maa bale haila goszthera belaa śunaje raakhaale. Pastuszkowie słyszą: "Kryszna chce się z nami bawić. Chce z nami być." Raadhaaraanii słyszy coś innego, a inni słuszą jeszcze coś innego. Każdy słyszy ten sam dźwięk fletu Kryszny zależnie od swojego nastroju służenia. Każdy jest poprostu zdumiony i zdziwiony słysząc magiczny dźwięk Jego fletu.

Pierwotna pieśń jest brzmieniem fletu Kryszny

   Kiedyś kobieta z Rosji zapytał mnie czy można grać muzykę dla Kryszny. Była bardzo twórcza ale nigdy nie używała Imienia Kryszny w swojej muzyce. Chciała wiedzieć czy można zrobić postęp w rozwoju własnej świadomości Kryszny poprzez granie muzyki dla Kryszny, mimo tego że nie wspomniała w niej nigdy Imienia Kryszny.
   Powiedziałem jej, że aby otrzymać najwyższe osiągnięcie życia, to powinno się wejść w kontakt z pierwotnym pulsem dźwiękowym, a tym dźwiękiem jest dźwięk fletu Kryszny. Wtedy zacytowałem nastę pującą ślokę wypowiedzianą przez Dhruvę Maharadża:

sthaanaabhilaasii tapasi sthito 'ham
twaam praaptawaan dewa-muniindra-guhjam
kaaczam wiczinvann api diwja-ratnam
swaamin kritaartho 'smi waram na jaacze
     (Hari-bhakti-sudhodaya, 7.28 - cytpowana w Czaitanaja-czaritamricie, Madhja 22.42)

    Kiedy Wisznu poprosił Druwę Maharadża o przyjęcie podarunku, wtedy Dhruwa Maharadż powiedział: "Czemu miałbym zaakceptować podarunek od Ciebie? Ty sam jesteś jak klejnot przedemną, a ja przyszedłem w poszukiwaniu okruszek szkła. Kiedy Cię widzę stojącego przedemną, Ty wyglądasz niczym klejnot. Czemu miałbym zaakceptować potłuczone szkiełka?"
   To jest prawdziwa pieśń i to jest właśnie dźwięk fletu Kryszny. Wszystkie pulsy w tym świecie materialnym pochodzą od fletu Kryszny, a ta wibracja wędruje wszędzie. Nie tylko w tym ale i także w ponadzmysłowym świecie. Wszystkie melodje w tym świecie są podświetlone i ożywione przez słodki dżwięk feltu Kryszny.

Iluminacja i ożywienie

   Przez wpływ światła widzimy wszystko ale nie możemy zobaczyć źródła blasku, pierwotnego światła. Kiedy połączeni jesteśmy ze światłęm pierwotnym wtedy aytomatycznie postrzegamy światło. Próby postrzegania tylko światła, oddzielnie od źródła światła, są nie potrzebne. Ta istota jest wyjaśniona oddzielnie w inny sposób w Śriimad-Bhaagawatam (10.20.19):

na raraadżodupaś czannah
swa-dżjotisnaa-raadżitair ghanaih
aham-matyaa bhaasitjaa
swa-bhaasaa puruszo jathaa

   "Kiedy chmura okrywa księżyc, niemożemy zobaczyć go, ale widzimy chmurę dzięki księżycowi."
   Pierwotny dźwięk jest dźwiękiem fletu Kryszny w świecie nadzmysłowym i z tego powodu wszystkie pieśni są ożywione poprzez dźwięk feltu Kryszny. Wszystko w tym świecie jest przez niego ożywione.
   Kiedy ośiągniemy połączenie z pierwotnym dźwiękiem, muzyką fletu Kryszny, wtedy wszystko w tym świecie staje się sat-czit-aananda-maja, doskonałe. Czasami staramy się czerpać przyjemność i uczucia euforyczne z muzyki w naszej obecnej sytuacji, i może na się to udać, ale nie są one prównawalne do uczuć i emocji, które pochodzą z ze słuchania nadzmysłowej muzyki płynącej z fletu Kryszny. Jak już raz złąpiemy to połączenie, wtedy każdna pieśń żpiewana przez nas będzie koniecznie zadedykowana chwałom Kryszny. Jest tak dlatego, że orginalna muzyka wszystkeigo pochodzi z fletu Kryszny.

Guru Tansena

   Kiedyś był pewien pieśniarz, który mieszkał w Indiach i nazywał się Tansen. Kiedy śpiewał wtedy chmura formował się na niebie, ogień się rozpalał i deszcz zwykł padać. Był on pierwszej klasy muzykiem nadworny. Jego guru był Haridaas. Król Akbar zapytał go, skąd się nauczył tak wpięknie śpiewać.
   Tansen odparł mówiąc, że tak naprawdę to on nic się nie wie ale poznał tylko niewielki procent nauk od swojego guru, Haridaasa. Powiedział tak: "Jeśli usłyszysz śpiewu mojego guru to nigdy tego nie zapomniesz."
   Akbar spytał czy Tansen może przyprowadzić Haridaasa do niego, ale Tansen odparł, że jego guru nigdy by nie przyszedł na dwór królewski ponieważ żyje on niezależnie od praw królewskich. Żyje on pod prawami Pana.
  Akbar był inteligentnym królem więc odparł: "Chcę zobaczyć twego guru prznajmniej jeden raz. Czy możesz mine do nie go zabrać?"
   Tansen powiedział: "Możesz zobaczyć mojego guru ale nie bedziesz w stanie usłyszeć jego śpiewu. Jego śpiew jest transcendentalny a ty nie posiadasz kwalifikacji aby ją usłyszeć. Jego dobrodziejstwo dało mi pweną moc, za pomocą której wszystko się mi objawiło."
   Mimo tego Akbar chciał usłyszeć spiewu Haridaasa. Haridaas zwykł śpiewać wcześnie rano. Wychwalał Krysznę w swojej słomianej chatce, więc Akbar ubrał się w jak przeciętnik i udał się aby posłuchać jego śpiewu. Po wysłuchaniu śpiewu Haridaasa, Akbar uniemiał. Upadł u stóp Haridaasa. Później Haridaasa guru, Śiwadżii, oddał całe swoje królestwo Haridaasowi. Haridaas powiedział, że pzyjął królestwo by był uczniem Śiwadżiego, i dleatego, że Śiwadżi poprosł go o to. Haridaas poprosił Akbara aby próbował zaopiekować się królestwem.
  To jest długa hitoria ale znaczenie jej jest takie, że poprzez olśnienie nadzmysłowego pulsu dźwiękowego, wszystko w tym świecie jest ożywione. Wszystkie pieśni w tym świecie są uaktywnione poprzez dźwięk fletu Kryszny. Wszystkie dźwięki są transmitowane poprzez eter a eter jest czymś doczesnym. Jeś li będziemy w stanie połączyć nasze śpiewanie z pieśnią nadzmysłową, co oznacza transcendentalny dźwięk fletu Kryszny, wtedy nasze pieśńi i muzyka staną się transcendentalnymi.

Dźwięk: cień i realność

  Jest powiedziane pismach Wedyjskich, że dźwięk, śabda-brahman, jest impulsem duchowym. Istnieje on na granicy otaczającej Golokę. Gdziekolweik dźwięk w tym świecie łączy się z światem duchowym, wtedy musi iść w kiedynku Kryszny. Tutaj wszystkie dźwięki przechodzą przez flet Kryszny, są cieniami dźwięków. Kiedy cień przybiera kształt wtedy staje się realnością. Ma on czystą postać. I skoro jedynie cień może nam dać tak wielką przyjemność, to jaką przyjemność moża dać nam prawdziwa pieśń. Dlatego też, powinniśmy szukać tej realności.
   W Wedach jest też napisane, że ten dźwięk jest początkeim Wed i że Wedy są nadzmysłowym impulsem dźwiękowym, nie zwykłą wibracją. Są one nazwane sat-angą albo wed-anga. Wszystko w tym świecie przechodzi poprzez nadzmysłowy impuls, i wszystko tutaj jest ożywione przez te impulsy, które pochodzą z fletu Kryszny.
   Flet Kryszny jest pierwotną pieśnią i życiem całego stworzenia. Z pewnością każda melodia jest dora, i skoro jest dobra tutaj to musi być jeszcze lepsza tam. Możemy powiedziać, że flet Kryszny gra najwspanialszą melodię.

Oszołomiony dźwiękiem

   Śriila Ruupa Goswaamii skomponował wiele ślok gloryfikujących dźwięk fletu Kryszny:

rundhann ambu-bhritaś czamatkriti-param
kurwwan muhus tumburum
dhjaanaad antarjan sanandana-mukhaan
wismaapajan wedhasam
autsukjaawalibhir balim czatulajan
bhindann anda-kataaha-bhittim abhito
babhraama wamśii-dhwanih
       (Wiidagdha-maadhawa 1.27 - Sermons..., Cz II, strona. 103, wersja angielska)

   "Dźwięk fletu Kryszny wedruje poporzez cały nadzmysłowy wszechświat i światy materialne. Obejmuje on wszystko w radości, zachwycie, pięknie i oczarowaniu. Wszystko nabiera kształtów pod wplywem jego wspaniałej gry. Kiedy Pan Brahmaa słyszy dźwięk fletu Kryszny wtedy dziwi się skąd on pochodzi. Każdy jest zadziwiony słuchaąc go. Anantadewa, który podtrzymuje Ziemię na swojej głowie, kręci głową po wysłuchaniu melodii fletu Kryszny."

Gaajatrii, pieśń fletu

   Kiedy Pan Brahmaa narodził się z kwiatu lotosu rosnącego z pępka Pana Wisznu, zobaczył że wswzystko jest otoczone ciemonścią. Starał się sobie przypomnieć kim jest i ską∂ pochodzi, ale nie mógł zrozumieć niczego. Wtedy usłysżał dźwięk, który brzmiał "tapa". Ten dźwięk go ocknął po czym zaczął on szukać źródła swego pochodzenia i dźwięku do medytacji. Wtedy to usłyszał brzmienie fletu Kryszny, a było to brzmienie mantry Gaajatrii.
   Guru Maharadż poweidział, gaajatrii muraliiszta-kiirttana-dhanam-raadhaapadam dhiimadhi. Mantra Gaajatrii jest pierwotną pieśńią fletu Kryszny. Powinniśmy spróbować połączyć się z tą pieśnią. Piosenki są dobre tutaj ale jeśli one nas pochłoną to zostaniemy oszukani. Skoro wiemy, że pieśńi tutaj są bardzo piękne, przyjemne i urocze, to powinniśmy spróbować wejść w kontakt z pierwotną pieśnią.

Flet śpiewa chwały Śrii Raadhy

Ostateczne wyjaśnienie tego czym jest flet Kryszny dał Om Wisznupad Śriila Bhakti Rakszak Śriidhar Dew-Goswaamii Mahaaraadż. Poweidział on: "Wszystko pochodzi z fletu Kryszny. Wszsytkie mantry, włączając w to mantrę Gaajatrii pochodzą z fletu Kryszny. Gaajatrii muraliiszta-kirttanna-dhanam raadhaapadam dhiimahi. A zatem czym jest serce dźwięku fletu Kryszny? Sercem dźwięku jest Raadhaaraanii, ponieważ bez Raadhaaraanii Kryszna nie może myśleć o niczym innym.

raaja kahe - kryszna haja 'dhiira-lalita'
nirantara kaama-kriidaa - jaanhaara czaritra
   (Śrii Czaitanja-czaritamrita, Madhja 8.187)

Kryszna zawsze bawi się z Raadhaarananii, tak więc bez Raadhaaraanii On nie może myśłeć o niczym innym. Dlatego też, Śriila Guru Mahaaraadż poweidział: "Jeśłi chcesz medytować o mantrze Gaajatrii to przyjmij schronienie u lotosowyuch stóp Raadhaaraanii. Musisz medytować o mantrze Gaajatrii aby spełnić swoje duchowe pragnienia. Zostaniesz chojnie obradżony jeśłi spróbujesz zrozumieć znaczenie mantry Gaajatrii."
   Gaajatrii muraliiszta-kirttanna-dhanam. Muralii znaczy 'flet', a iiszta znaczy 'co chce się wyrazić'. Taka jest chwała Raadhaaraanii, piękno Raadhaaraanii i wszystko połączone z Raadhaaraanii. Wszystko na temat Raadhaaraanii pochodzi z pieśni fletu Kryszny. Podobnie mantra Gaajatrii pochodzi z dźwięku fletu Kryszny. Cała mantra Gaajatrii dała nam tą inspirację.
   Praczodajaat oznacza: to o czym medytujesz ma przywędrować do stóp Raadhaaraanii. Idź tam.Idź tam gdzie dostaniesz złoto i diamenty. Idź do kopalni złota po złóto. Idź do kopalni diamentów po diamenty. Nie idź do kopa;lni węgla szukać złota. Jeśli chcesz złota idź do kopalni złota. nie dostaniesz go na bazarze. Jest ono w specjalnym miejscu chroninym przez Śriila Dżiiwę Goswaamiiego i innych.
   Guru Maharadż powiedział:

śrii-gauraanumatam swaruupa-widitam ruupaagradżenaadritam
ruupaadjaih pariweśitam raghu-ganair aswaaditam sewitam
dżiiwadjair abhiraks^tam śuka-śiwa-brahmaadi-sammaatitam
śrii-raadhaa-pada-sewanaamritam aho! tad daatum iśo bhawaan
   (modlitway Guru Maharadża w Rozłąka z Śriila Bhaktiwinodem Thakurem P.192 P.J.)

   Jeśli chcecie pośadłość służenia Panu Krysznie, służbę swemu kochającemu Krysznie, wtedy oddajcie się Raadhaaraanii i pojdźcie w Jej kierunku.

Mantra Gaajatrii, pierwotna pieśń fletu Kryszny

   Tego ranka zszdełem aby uczastniczyć w aarati i zobaczyłem opis logo naszego Mathu napisany na ściane świątyni. Zwróciłem uwagę na to jak ono dekorowało świątynię. W środku jest kwriat lotosu (uczeń), który jest otoczony wodą symbolem Śrii Gurudewa i blaskiem słońca Om, Kryszną. Poniżej jest flet Kryszny i jego boski dźwięk, pieśnią wyzwolenia zstępująca do tego świata. Logo otacza linijka z tlumaczenia mantry Gaakatri napisana przez Guru Maharadża: gaajatri muraliiszta kiirtana-dhanam raadhaapadam-dhiimahii.

Śpiew, taniec wyzwolenie

   Gaajatri oznacza: traajate ite gaajatrii, co się tłumaczy: taka pieśń poprzez spiewanie, której dostaje się wyzwolenie. To jest taki miły proces. Poprostu poprzez śpiewanie i taniec otrzymasz wyzwolenie! To jest mantra Gaajatri, i taki jest pierwotny dźwięk, melodia pochdząca z fletu Kryszny: gaanaat traajate.
   Nikt w świecie nie dał tak wspaniałego wyjaśnienia nadzmysłowego rezonansu dźwiękowego wydobywającego się z fletu Kryszny. Żadna religja nie jest w stanie oznajmić: poprostu przez śpiew i taniec osiągniesz wyzwolenie.

Gaajatrii: Raadhaa-daasja

   Jaką postać ma mantra Gaajatrii? Guru Mahrrraadż wypowiedział te słowa, kiirttana-dhanam. Muraliioznacza flet Kryszny. Jego flet jest do śpiewania. Nie jest on ani do strzelania ani do czynienia przemocy. Jest on przeznaczony do uspokojenia serca, bo z fletu Kryszny wydobywa się słodka melodia.
   A zatem co śpiewa flet Kryszny? Jeśli się śpiewa to musi być jakiś cel, motyw, rytm albo znormalizowany przepływ, i tym celem jest imię Raadhaaraanii. Żadny inny dźwięk nie wydobywa się z fletu Kryszny, tylko: 'Raadhe, Raadhe, Raadhe, Raadhe, Raadhe', a dźwięk ten pojawia się na wiele sposobów.
   Charakter Radhunaatha Daasa Goswaamiego jest dla nas wskazówką do zrozumienia charaktery fletu Kryszny. Każdego dnia we Wrindaawan śpiewał on:

raadhe wrindaawana-wilaasinii raadhe raadhe
raadhe kanu-ano mohinii raadhe raadhe
raadhe aszta-sakhiira śiromani raadhe raadhe

   Wrindaawana-wilasinii raadhe daadhe, raadhe kanu mano mohinii, raadhe raadhe. Ostatnie słowa brzmią raadhe, raadhe. Codziennie w Świątynie Raadhaa-Daamodar we Wrindaawanie, śpiewa się tą pieśń. Codziennie czy to chodząc drogą czy siedząc w swoim miejscu bhadżanu, Gaura Kiśor Daas Baabaadżii Mahaaraadż zwykł śpiewać tą pieśń. Ten dźwięk jest jedynym dźwiękiem wydobywającym się z fletu Kryszny, który się sam z siebie narodził i rozprzesztrzenił we szystkich transcendentalych i materialnych światach. Tą informację znajdujemy w Śriimad-Bhaagawatam w opisie rasa-liily.

Pierwotne zawołanie fletu Kryszny jest zawołaniem dla wszystkich

   Kiedy Kryszna chce rozpocząć taniec rasa, wtedy wpierw woła Gopi grą na flecie. Tylko jedno zawołanie wydobywa się z fletu Kryszny i jest nim dźwięk famfar.
   Pewien Waisnawa raz użył zwrotu "Dźwięk famfar". Co on oznacza?
   Wielbiciel: Zwrot ten był używany w średniowieczu aby pobudzić batalion do walki. Nie jest on obecnie używany. Znaczy on także głośny i wuraźny krzyk. Każde zawołaniem jeśli głośne i wyraźne jest zwane dźwiękiem famfar.
   Śrila Gowinda Maharadż: Bardzo dobrze! Skąd on o pochodzi?
   Wielbiciel: Wywodzi ono z tradycji chrześcijańskiej.
   Śrila Gowinda Maharadż: W porządku ale to nie jest spóścizną ich ojców. Należy to do wszsytkich dusz dżiw. Nie jest to własnością anie Hindusów ani Chrześcian, czy kogo kolwiek. Jest to własnością wszystkich dusz, dżiw. Pierwotnym dźwiękiem famfarów fletu Kryszny jest przywołanie wszystkich ludzi.
   W jaki sposób możemy to zrozumieć? Jest to możliwe dzięki Bhaktiwinodzie Thakurze. Bhaktiwinod Thakura napisał w jednej ze swoich pieśni: dżiw dżago dżiw dżago gauraczandra bole. Czy nie jest to dźwiękiem famfarów? Kota nidraa dżao maajaa-piśacziira kole. My przysypiamy a famfary grają: "Obudź się, obudź się zaspana duszynko! Śpisz na kolanach iluzji."
   Upaniszady także mowią, uttisztha dżagrata praapja waraan nibodhata, "Obudź się, wstań i szukaj Śrii Kryszny, Realności Piękna, gdzie dostaniesz miłość do Kryszny!" Upaniszady, Bhaktiwinod Thaakur i flet Kryszny, muralii dhana, mówią to samo, a esencją tego jest dźwięk, muraliiszta kiirttana0dhanam. "Przebudź się, wstań i poszukuj Śii Kryszny, Realności Piękna."
  Ale dźwięk fletu Kryszny nie jest tylko przeznaczony dla madhura-rasy, gdzie szefem jest Raadhaaraanii, ale także do innych ras. Wszystkie rasy są podtrzymywane przez madhura-rasę, a to znaczy chronione. Tak więc flet Kryszny chroni i podtrzymuje wszyskie pozostałe rasy.

Kiirttana-dhanam - rzeczywiste bogactwo naszego życia

   Za zwyczaj odnosimy się do Maaha-mantry Hare Kryszna, czy pieśni oddania, jak kiirttanu albo sankiirttanu. I choć używamy tych terminów przemiennie, to jest mała różnica pomiędzy nimi. Kiirttana znaczy to kiedy jedna osoba gloryfikuje Pana, a sankiirttan oznacza, bahubhir miliyvaa jat kiirttanam tad ewa sankiirttanam. Tad eva sankiirttana znaczy: kiedy grupa wielbicieli zbiera się razem do kiirttanu, to co wychodzi z ich roztopionych serc, jest sankiirttanem. Sankiirttan jest zbiorowym intonowaniem w nastroju tolerancji, pokory i szacunku dla innych.
   Ale tutaj specjalnością naszego Śrila Guru Maharaadża jest kiirttana-dhanam. Jest to bardzo szczególne słowo. Kiirttan nie jest dla każdego - daltego, że kiirttana-dhanam wskazuje na "bogactwo naszego życia". Poprzez kiirttan osiągniemy wszystko. Poprzez kiirttan otrzymamay pełne i kompletne pozwolenie na wejście do do rasa-liila gdzie Kryszna gra, śpiewa i tańczy z Wradża-gopiimi. To jest prawdziwe bogactwo naszego życia i jest to również bogactwem wszystkich wyzwolonych dusz dżiw. Dlatego Guru Maharadż powiedział nie tylko kirttan ale kiirttana-dhanam, kiedy wyjaśnił mantrę Gaajatrii. Kiirttan jest skarbem naszego życia.

Flet Kryszny ma swoją włąsną swobodę

   Następnie Guru Maharadż poweidział: gaajatrii muralii. Flet Kryszny nie jest patykiem bambusowym. Nie jest zrobiony z metalu, ale żyje swoim własnym życiem. Jest on czetanu - ma świadomy kształt. Jest świadomą żywą istotą.
   Flet Kryszny ma swoje własne pragnienie i pełną swobodę w służeniu Krysznie. Każdy ma swobodę bo Kryszna dał wolność każdemu, tak więc: muralii ma iszta kiirttana-dhaanam. Iszta kiirttana znaczy upragniony kiirttan. Flet Kryszny ma swobodę w wykonywaniu swego własnego kiirttanu i w taki sposób flet Kryszny jest szcześliwy:

sahki murali viśaala-czczidra-dżaalena puurnaa
laghur ati-kathinaa twam granthilaa niirasaasi
tad api bhadżasi śaśwacz czumbanaananda-saandram
hari-kara-parirambham kena punjidajena
   (Widagdha-maadhawa 4.7 - Śrii Czaitanja-czaritaamrita, Antja 1..163)

   Ta śloka Śriila Ruupy Gowaamiiego wychwala muralii Kryszny ponieważ muralii Kryszny ma swoje własne życie. Wykonuje on swój własny iszta kiirttan. Iszta kiirttan znaczy spragniona i miła. Widzę to wszędzie. Widzę to w oczach wszystkich.

Schwytany, natchniony, zaangażowany

   Garga-samhitaa w pełni opisuje chwały Raadhaaraanii. Kiedy kolwiek otwieram Garga-samhitę to momentalnie widzę to i jestem pewny, że jest to za pczyczyną łaski Śriiila Guru Mahaaradża. Kiedy stoję w czasie ceremonii aarati i widzę napis: gaajatrii muraliiszta kiirttana dhanam na naszym logo Mathu, wtedy mój umysł zaczyna pracować.
   Słowo dhiimahi w mantrze Gaajatri jest bardzo znane. Oznacza, że powinniśmy medytować czy poszukiwać prawdy absolutnej. Ostatnie słowo, praczodajaat, oznacza, że nie powinniśĶy tylko medytować ale to o czym medytujemy powinno zainspirować nas do służenia lotosowym stopom Raadhaaraanii.
   Czodanam i praticzodanami są dwoma słowami sanskryckimi używanymi w Wedach. Jakie jest znaczenie czodanam i praticzodanam? Czodanam znaczy śruti, czy Wedy, t.j. Upaniszady, Mahaabhaarata i inne. A praticzodanam znaczy smriti, czy części Wed, które podtrzymują Wedy jak np Bhagawad-giitaa.
   Lecz tutaj czodanam znaczy prerana. Jaki rodzaj prerana? Silnie inspirująco. Wedy, śruti albo czodanam, silnie inspirują nas abyśĶy szli w kierunku służby lotosowym stopom Raadhaaraanii. Taja jest właśnie natura mantry Gaajatrii. Pochwytuje umysł duszy dżiwy i usilnie angażuje ją i inspiruje ją do służby dla Raadhaaraanii.
   Guru Mahaaraadża dał nam to niezwykłe zrozumienie mantry Gaajatrii w swoim opisie tej mantry. Gaajatrii muraliiszta-kiirttana dhanam raadhaapadam dhiimahii.

Ukryte chwały Raadhaaraanii

   Chwały Raadhaaranii są w pełni wyrażone w Garga-samhicie. Widziałem je w Garga-samhicie przynajmniej tysiąc razy. Napisana była przez wielkiego mędrca Garga Riszi,, który jest guru Yadu-kul, dynastii Kryszny, i przyjacielem Paraśuramy, jak również wilu innych wielkich znawców mantr wedyjskich jak Atri, Czjawana, Śaradwaan, Arisztanemi, Bhrigu, Waśisztha, Paraaśara, Wiiśwamitra, angiraa, Dwaipaajan Wjasa i Bhaagawan Naarada. Wszyscy ci rishi byli obecni w czasie opowieści Śriimad-Bhaagawatam dla Mahaaradża Pariikszita. Wedawjaasa sam powiedział:

atri wasiszthaś czjawanah śaradwaan
arisztanemir bhrigur angiraaś cza
paraaśaro gaadhi-suto 'tha raama
utathaja indrapramadedhmawaahau

medhaatibhir dewala aarsztiszeno
bhaaradwaadżo gautamah pippalaadah
maitreja aurwah kawasah kumbhajonir
dwaipaajano bhagawaan naaradaś cza
    (Śriimad-Bhaagawatam, 1.19.9.-10)

   Nawet mimo to, że obecni tam byli starszi riszi w obecności Mahaaraadża Pariikszita, to kiedy omawiane było Śriimad-Bhaagawatam to Śukadewa Goswaamii nie wyjawił opisów Goloki Wrindaawany i chwał Raadhaaraanii. Oni wszyscy byli przyjaciólmi Garga Risziego ale Wedawjasaa nie ujawnił zbyt wiele jeżeli chodzi o chwały Raadhaaraanii. Ukazał on zaledwie namiastkę Jej chwał. NIe dał Jej chwał w taki sam sposób jak to zrobił Mahaaprabhu.

Garga-samhita

   Bardzo zdziwiłem się jak otworzyłem Garga-samhitę i znalazłem słowa ;Raadhaa-pati' i 'Raadhaarawa'. Nie widziałem tych słó użytych nigdzie indziej oprócz Garga-samihity. Opowieści o liilaa Kryszny, które słyszeliśmy w naszym dzieciństwie pochodzą z Garga-samhity. Inne Puraany prezentowały inne historie ale większość zdażeń z liilaa Kryszny pochodzi właśnie z Garga-samhity.
    Tak naprawdę to zainspirował mnie Śriipaad Mahusuudana Mahaaradż aby wydać Garga-samhitę. Był on bratem duchowym i uczniem sannjaasii Śriila Guru Mahaaradża. Maharadż szukał wersji bengalskiej po całych Indiach i nie mógł jej znaleźć. Ale bardzo się ucieszył jak zobaczył jedną edycję ksiażki w mojej szafce.Zaskoczy¬o mnie to, że on wiedział gdzie ta książka się znajduje bo ja sam nie nie zauważyłem jej tam. Wówczas przeczytałem jej traść i odkryłem, że Garga Riszi w pełni wyjaśnił wszystko co nie jest możliwe dla naszego zrozumienia.
   Kiedy spróbujemy wyobrazić sobie jak wygląda Wjaasadew wtedy ujrzymy go jako osobę z metrową czy półtora metrową brodą, ale kiedy zajrzałem do Garga-samhiity to zaskoczyły mnie opisy Garga Risziego na temat Wedawjaasy w pranam mantrze jako: 'wadara-wana-bihaarah satjawatjaah kumaaraah'. Wyrażenie satjawatjah kumaarah czy warada-wana-bihaarah nie pojawi się w naszych myślach jednak ta jego pranaam mantra uprzytomniła mi to, że ja widzę postać Wedawjaasy jako starca, nie pamiętając jego rozrywek dziecięcych jako Satjawatja Kumaar, syna Satjawatii.
   Ruupa Goswaamii Prabhu przestrzegał ten proces bardzo skrupulatnie. W każdej pranaam mantrze Śrii Czaitanjii Mahaaprabhu odnosił się do Niego jako Śacziinandan, syn Śaczi Dewii, Śacziinandan. W rozrywkach Mahaaprabhu Śaczi Dewii zawsze wspomina się na początku pranaam mantry. Jest to dla nas naturalne ale nie uważamy, że to samo odnosi się do Wedawjaasy jaki Satjawatja Kumaar lub wadara-wana-bihaarah. Poprzeczytaniu tego byłem zafascynowany, przeczytałem kilka stron pomyślałem sobie, że jeśłi Madhusuudan Maharadż nie wydrukuje jej, to ja powinienem wydrukować Garga-samhitę z pomocą naszych wielbicieli Mathu. Ostatecznie poczułem, że Garga Riszi wybrał mnie do jej publikacji jakoże poprosiłem o to Śriipaada Saagara Mahaaraadża, który ostatecznie był w stanie ją wydrukować.
   W pełni rozwinięty teizm dany nam przez naszego Guru Mahaaraadża jest szeroko omówiony w Garga-samhicie. Rzeczywiste miejsce i poziom lila Wrindaawany opisane było po raz pierwszy w Garga-samhicie. Wedawjaasa omówił je całkowicie w Śriimad-Bhaagawatam ale bardzo ogólnikowo.
   Śukadew Goswamii był zaledwie szesnastoletnim chłopcem, jak zatem mógł on wyjaśniać rzeczy przed słuchającymi mędrcami? Pomimo tego, że byli oni wielce uczeni w madhura rasie to nie byli w stanie smakować tego co przedstawił Śukadewa Goswamii. Sam Wedawjaasa skomentawał na temat Śukadewy Goswaamiiego, że po wysłuchaniu Rozrywek Kryszna liilaa wpadł w stan ekstazy i szaleństwa duchowego, poczym wrócił spowrotem do swego ojca aby wysłuchać pozostałą resztę Kryszna liilaa, które nie było mu wyjaśnione. (tł.: Wedawaasa jest ojcem Śukadewy Goswamiego).
   To co dane jest w Śriimad-Bhaagawatam jest zaledwie namiastką Kryszna liilaa ale jest to wystarczające. Żadne pismo święte nie jest w stanie przewyższyć prestirzu Śriimad-Bhaagawatam. Jest ono pełną manifestacją Śrii Kryszny. Tak okreśła to Wedawjaasa i inni riszi w pozostałych puranach. Widząc takie gloryfikacje nie jesteśmy wstanie zaprzeczyć najwyższegj pozycji Śriimad-Bhaagawatam. Śukadewa Goswaamii dał namiastkę tego czego wachał się przekazać podczas spotkania z mędrcami, i w ten sposób w pełni spełnił pragnienie Pana Kryszny i Raadhaadaanii.

Mahaaprabhu przyszedł aby pokazać chwały Raadhaaraanii

Mahaaprabhu przyszedł aby przekazać chwały Raadhaaraanii. Przyszedł aby oddać honor temu co nie było wczaśniej wyjaśnione w tym materialnym świecie:

anarpita-czariim cziraat karunajaawatirnah kalau
smarpajitum unnatojjwala-rasaam swa-bhakti-śrijam
hari purata-sundara-djuti-kadamba-sandiipitah
sadaa bridaja-kandare sphuratu wa śaczii-nandana

   I nie tylko to, że Mahaaprabhu oddał cześć temu co nie było wyjaśnione poprzednio. On uchonorował nawet to co nie było ujawnione w żadnym materialnym wszechświecie. A jest ich miliony na nieboskłonie. Chwały Raadhaaraani nie były śpiewane nigdzie zanim Mahaaprabhu przyszedł. To jest wspomniane Śriimad-Bhaagawatam.
   Dlatego też, Wiśwanath Czakrawartii Thaakur jasno powiedział: "Jeśłi będziesz szukał dowonu na to, to będziesz uwaźany za głupca, ponieważ Śriimad-Bhaagawatam jest najmłodszą księgą zawierającą najstarsze myśli*.
(* przyp. tł: Śriimad-Bhaagawatam jest naj[ardziej zaawansowaną księgą duchową dlatego, że jest esencją wszystkich pism wedyjsckich)

Śriimad-Bhaagawatam - najwyższa rzeczywistość

   Po tym jak wszystykie pisma zostały napisane, Wjaasadewa wpadł w stan niezadowolenia. Jego Guru, Naarada Muni, przyszedł do niego aby go zobaczyć i dał mu wskazówki. Dał mu mantrę i pouczył Wjasadewę na temat jak ją medytować. Po medytacji Wjasadewa ujżał wszystkie światy duchowe i materialne. Wtedy dopiero skomponował Śriimat-Bhaagawatam. Dlatego też jest ono najmłodszym Pismem. Jak do tej pory żadne inne Pismo nie oddało tak kompletnej wiedzy na temat światów duchowych i matrialnych.
   Ale w swojej dojrzałej medytacji Wjasadewie objawiły się wszystkie najstarsze piękne teorie najwyższej rzeczywistości i zaprezentował je w dobrze zorganizowany sposób i dał je dżiiwa czeitanji. Tak się wyraził to Guru Maharadż - dżiiwa czeitanja. Świadome dusze dżiwy mogą być w w atmosferze materialnej ale jednak ten świat jest światem świadomym ponieważ wszystko istnieje w świadomości.

Tajemnica Bhaagawat

Czasami w umyśle czystego wielbiciela może pojawić się mała wątpliwość, dlaczego imię Raadhaaraanii nie jest wspomniane w Śriimad-Bhaawatam. Na szczęście Śriila Guru Maharadż dał namzrozumienie teoretyczne zawartej w jednej unikalnej śloce:

yadamija-mahimaa-śrii bhaagawatyaam kathaayaam
pratipadam anubhatam apyaalabdhaa-abhidheya
tadakhila-rasa-muurteh śyaama-liilaa walamwam
madhura-rasaabdhi-raadhaa-paadapadam prapadje
   (książka ślok Guru Maharadża, 566)

   "W każdej literze i w każdej śloce Śriimad-Bhaagawatam, imię Raadhaaraanii jest gloryfikowane ale my nie jesteśmy w stanie postrzec Jej osobliwej postaci."
   W Śriimad-Bhaagawatam odgrywają się igraszki Słodkiego Absolutu tak więc nie jest możliwe aby imę Raadhaaraanii nie było tam wspomniane. Raadhaaraanii jest wychwalana wszędzie na stronach Śriimad-Bhaagawatam ale nie jesteśmy w stanie zobaczyć Jej w pełnej okazałości ponieważ Śukadew Goswaamii ukrywa Ją nieznacznie.
   Jest to tak jak w indyjskim ślubie. Kiedy hinduska jest poślubiona wtedy zawsze okrywa głowę hustą czy częscią ubrania (tł. np. sari). A w obecności szanowanych starszych osób troszkę bardziej ukrywa ona swoją głowę. Taki też ma styl Śriimad-Bhaagawatam: ukrywa Raadhaaraanii ale i jednocześnie ujawnia Ją. I to właśnie powiedział Guru Maharadż w tej śloce.
   Bez towarzystwa Raadhaaraanii, Kryszna jest niczym. Cały nastruj zabaw Słodkiego Absolutu na Goloce Wryndawanie jest uzależniony od Raadhaaraanii. Tylko Ona jest w stanie wymienić rasę z Kryszną. Kryszna jest emporuim wszystkich ras, akhila-rasaamrita murtih (tł. uosobienie wszelkiego naktaru). Ale gdzie się ten nektar znajduje? Jest umieszczony w dzbanku Raadhaaraanii. Kryszna trzyma swe skarby w dzbanku Raadhaaraanii, a On je smakuje w nastroju oddania! W przeciwnym wypadku wszystko było by zniweczone.
   Guru Maharadż dał to niezwykłe wyjaśnienie mantry Gaajatrii, która jest dźwiękiem fletu Kryszny. Nikt w tym świadomym materialnym świecie nigdy nie dał takeigo wyjaśnienia. W ostatnim etapie swego życia, Guru Maharadż zwykle odkrywał wiele rzeczy. Tak naprawdę to wsyztko to było w nim, lecz nie znalazł odpowiedniej osoby, której by mógł to wszytko wyjaśnić.

Orginalne wyjaśnienie Mantry Gaajatrii przez Guru Maharadża

Orginalne wyjaśnienie Mantry Gaajatrii przez Guru Maharadża jest napisane w jedenastu linijkach, opublikowane w naszym Giitaandżali, śpiewniku bengalskim.

bhwaades-tat sawitur-warenja-wihitam kszetragja-sewyaarthakam
bhargo wai wriszabhaanudża-atma-wibhavaikaaraadhanaa-śriipuram
(bhargo dżjotir-aczintja-liilaana sudhaikaraadhaana-śriipuram)
(bhargo dhaama-taranga-khelana-sudhaikaraadhaana-śriipuram)
(bhargo dhaama-sadaa nirasta kuhakam pragjaana liilaa-puram)
(dewasjaamrita-ruupa-liilaa-rasadheraaraadhaa-dhi-prerina)
(dewasjaamrta-ruupaa-liilaa-puruszasjaaraadha-dhi prejaszina)

dewasja djuti-sundaraika-puruszasjaaraadha-dhi-prejaszina
gaajatrii-muraliiszta-kiirtana-dhanam raadhaapadam dhiimahi
(gajatrii-gaditam mahaaprabhu-matam raadhaa-padam dhiimahi)
(dhiir-araadhaanam eva naanjad iti tad raadhaa-padam dhiimahi)

   Cztery linijki nie w nawjasach, wziąłem do ułożenia śloki mantry Gaajatrii, którą umieściłem na samaadhi mandir Guru Maharadża. Spytałem go o pozwolenie i on się zgodził.
   Ale moim pragnienie też było to aby użyć ostaniej linijki: dhiir-araadhaanam eva naanjad iti tad raadhaa-padam dhiimahi. Dhii pochidzi z rdzenia słowa budhi, co znaczy inteligencja. A gdzie powinna iść inteligencja? Nasza intekt powinien skłaniać się do służby dla Pana. Bez tego żadna ideologia nie istnieje. Takie jest wyjaśńienie Guru Maharadża.
   Są dwa rodzaje inteligancji: jeden paraa a drugi aparaa. Intelikt aparaa nieustannie służy Panu. Zatem, dhiiraraadhanam ewa nanjad iti, bez inteligencji skupionej na służbie dla Pana, żadna indeologja nie może istnieć. Takie jest wyjaśnienie Giri Maharadża.
   Lecz czasami dla własnego wyjaśńienia, używałem następną do ostatniej linijki, gajatrii-gaditam mahaaprabhu-matam, ponieważ ta linijka ukrywa Raadhaaraanii, raadhaa-padam dhiimahi, troszkę.

Mantra z Rig Vedy

   Śriila Guru Maharadż także wyjaśnił` mantrę z Rig Wedy. Oryginalną mantrą z Rig Wedy jest:

on tad wisznoh paramam padam sadaa paśjanti surajah
diwiwaa czakszur aatatam wisznor jat paramam padam

   Jednak Śrila Guru Maharadż poszeżył ją:

tad wisznoh paramam padam srotimatam muhjanti jat surajah
drasta czakszur iwa prasarita-mahaa-surjewa diwjaa tatam
dhaamna śrena sadaa nirasta-kuhakam satjam param śabditam
dżjotih priti-tanunm hiranja-puruszam paszjanti tam surajah

   Szczególnie ostatnia linijka jest zancząca: dżjotih priti-tanunm hiranja-puruszam. Dżjotir znaczy blask i miłość, które przyjęło to kształt serca i lśnienia Czaitanji Mahaaprabhu. Tutaj jest cód Guru Maharadża. Tak wielu panditów rozumie Sanskryt, ale nie są w stanie zrozumieć napiastki ekstazy we wewnątrz Snaskrytu. Jest to faktem.
   Upaniszady jasno mówią, naajam aatmaa prawaczanena labhyo na medhajaa na bahunaa śrutena. "Możesz znać wiele rzeczy, możesz być bardzo inteligentny, medhayaa, ale bez łaski Nitjaanandy Prabhu i Baladewa, nie bedziesz mógł zrozumieć nic."
   Jednak, jam ewaisza wiwrinute tena lapbhjas, "Kiedy Kryszna pod postacią Śri Gurudewa da ci mantrę Gajatri a ty będziesz medytować o niej wtedy zrozumiesz ją." Nie ma wątpliwości. Jest wiele pytań wszędzie i wszędzie zą tródności ale ten fakt jest bardzo jasny, tasyajsza aatma wiwrinute tanum swaam.
   Jeśli nie masz zdolności widzenia jak sowa co nie widzi słońca, jak możesz widzieć? W jaki sposób osoba bez oczu może widzieć? Anadhii bhuta czakszu yaara wiszaja dzulite kemane se para-tattwa paaibe dekhite. Jak ktoś kogo oczy są zaślepione kurzem materializmu zobaczy? Tak oznajmia Kryszna Daas Kariraadż Goswaamii.

Potrzebujemy oczy aby ujrzeć

    W swoim wyjaśnieniu do mantry Rig Wedy, Guru Maharadż używa słowa surajah. Guru Maharadż użył go aby uszanować Wedy, a szczególnie Upaniszady. Surajah oznacza pólbogów, ale Guru Maharadż nie wyjaśnił znaczenia słowa słowa "półbóg" w ten sposób. Wyjaśnił je w taki sposób: "Półbogowie mogą widzieć ale nie moagą widzieć hiranja-puruszam (złotego Pana, Mahaaprabhu) bez łaski dżjotih priti-tanum. Bez łaski Mahaaprabhu i bez łaski Nitjaanandy Prabhu, surajah, półbogowie, nie mogą widzieć.Bez ich łaski nie mogą widzieć."
Jest to faktem i nawet sam Pan Brahmaa powiedizał:

dżaanata ewa dąanatu kim bahuuktjaa na me prabhu
manaso wapuszo waaczo waibhawam tawa go-czarah
                (Ś.B. 10.14.38)

   Ktokolwiek powie, że zna Rozrywki Kryszny, może tak powiedzieć. ale jeżeli chodzi o mnie to ja nie mogę zrozumieć majńkiej wielkości Twoich nieskończonych chwał. Cała moja egzystencja jest ślepa bez Twojej łąski. Jedyną rzeczą, którą mogę wyrazić to, że nie chcę mówić za dużo ponieważ nie mogę zrozumieć mentalnie, słownie czy cieleśnie Twoich niezliczonych Rozrywek."
Kim bahuuktja na me oznacza "Nie jest konieczne aby mówić wiele słów, za wyjątkiem tego, że ja nie mogę zrozumieć Twoich niezliczonych Rozrywek."

Rozdział 2 - część 2

2010-12-04T23:24:00.000-08:00

Wspaniali towarzysze Kryszny

atulja-madhura-prema-mandita-prija-mandala

"W Swoich czynnościach miłości małżeńskiej, jest On zawsze otoczony Swoimi drogimi wielbicielami, którzy posiadają nieporównalną miłość do Niego"

Inną cechą, którą Śriila Ruupa Goswaamii wyjaśnił, a która wyłącznie należy do Kryszny a nie do innych pojawjeń Pana, jest to, że Kryszna ma wspaniałych towarzyszy, którzy zawsze służą Mu z miłością i czułością: atulja-madhura-prema-mandita-prija-mandalah. Wszyscy Wradża-waasiowie i towarzysze Kryszny we Wrindaawan-dhaam dostarczają przyjemności sercu Kryszny dwadzieścia cztery godziny na dobę swoją cudowną służbą, cudowną wiarą i cudowną miłością. Naaraajan i inne inkarnacje Pana nie mają takiej charakterystyki. Nie mają takiego wszech-atrakcyjnego charakteru, któryby przyciągał takie spontaniczne uczucie miłosnego oddania od swoich sług.

Pięć rodziajów związków

   We Wrindaawan-dhaam, Kryszna jest zawsze obsługiwany przez Swoich wielbicieli w pięciu boskich zwiazkach: śaanta-rasa, daasja-rasa, sakhja-rasa i madhura-rasa.
   W sakhja-rasa, przyjaciele Kryszny zawsze próbują sprawić przyjemność sercu Kryszny tak jakby byli Mu równi. Kiedy jedzą coś i to im smakuje, to nawet jeśli jesto nadgryziony kawałek to dają go Krysznie mówiąc: "Kryszna, to jabłko jest bardzo smaczne, spróbuj.Ten sandesz jest taki dobry, prosze spóbuj go. To mango jest wspaniałe, weź je!" Albo, "Ta zabawa jest bardzo fajna. Bawmy się." Oni bawią się z Kryszną i czują, że jest i oni są równi sobie, tylko że Kryszna jest troszkę leprzy.
   W Gowardhan-dharaa-liilaa, Kryszna podnósł wzgórze Gowardhan i trzymał je przez siedem dni. Wszyscy chałopcy pasterze, dorośli pasterze i nawet pasterzynki wzięli kijki i pomagali Mu. Myśleli tak: "Kryszna ujął całe wzgórze Gowardhan w swojej ręce. Bez wątpienia ma On specjalną moc ale powinniśmy Mu pomóc tak czy inaczej.

Służba rodzicielska: waatsalja-rasa

   Każdy słyszał jak bardzo ojciec i matka Kryszny, Nanda Maharadż i Jaśodaamajii i Rohinii, służyli Mu. Przykład tego intensywnego związku służby jest pokazany w śloce Śrii Daamodaraasztakam (2):

rudantam muhur netra-jugmam mridżantam
karaambhodża-jugmena saatanka-netra
muhuh śwaasa-kampaa-trirekhaanka-kantha-
stita-graiwam-daamodaram bhakti-baddham

   Opis w tej śloce jest bardzo piękny. Matka Jaśodaa gniewa się. Karci Krysznę i chce Go schwycić i bić Go za to, że był psotliwy. Kryszna ucieka i spogląda przez ramię po czym nie może nic widzeć bo ma załzawione oczy. Obawia się bardzo, rudantam muhur netra-yugmam mridżantam. Traci dech i jest bardzo zmęczony. Bardzo cierpi, muhuh-kampaa-trirekhaanka-kanth.
   Tych zachowań nie ma w Rozrywkach Naaraajana, Osobistości Boga Najwyższego, co jest jasno wyjaśnione w pozostałych śłokach Śrii Damodaraasztakam. Szczególnie ostatni wers opisuje to to ładnie:

namas te 'stu daamne sphurad-diipti-dhaamne
twadiijordaraajatha wiśwasja dhaamne
nam raadhikaajai twadiija-prijaajai
namo 'nanta-liilaaja dewaaja tubjam

   Matka Jaśodaa chce związać Krysznę sznurem. Z tego sznura rozjaśniał blask po czym autor mówi: "Kłaniam się temu sznurowi," namas te 'stu daamne sphurad-diipti-dhaamne. Kogo związała Matka Jaśodaa? Związała Stwórcę całego Stworzenia, sznurkiem. Matka Jaśodaa związała brzuszek Kryszny linią! Takimi są Rozrywki waatsalja-rasa, które miały miejsce we Wrindaawan-dhaam, pomiędzu Kryszną a Jego wielbicielami.

Madhura-rasa, Rozrywki Śriimati Radhaarani

   W ostaniej śloce Daamodaraasztakam, autor wspomina o madhura-rassie, małżeńskich Rozrywkach Kryszny. Mówi on, namo raadhikaajai twadiija-prijaajai namo 'nanta-liilaaja dewaaja tubhjam - "Nie chcę mówić nic więcej; chcę tylko powiedzieć, że kłaniam się Raadhice i Najwyższemu Panu. Nie mogę powiedzieć nic na temat Twoich transcendentalnych Rozrywek, które przejawjają się w tym świecie materialnym razem z Twoimi boskimi asystentami. Twoje Rozrywki są nieskończone. Nie mają końca ani początku."
   Tutaj autor także wskazuje na chwały Śriimatii Raadhaaraanii: "Nie chcę mówić nic więcej za wyjątkiem Rozrywek Raadhaaraanii. Nie mają one granic i odbywają się dwadzieścia cztery godziny na dobę w towarzystwie Jej Pana, Kryszny, Jej praany-wallabha, Jej wszystkiego. Jest Ona najdroższa z Najdroższych, i najbliższa z Najbliższych."

Więcej przykładów madhura-rasa

   Służba Raadhaaraani jest opisana w skrócie w powyżsszej śloce. Śriila Baladew Widjaabhuuszan dał inną bardzo piękną ślokę:

govindaabhidha mandiraaśriita, padam hastastha ratnadiwat
tattwam tattwa widhutama, kszititale jo darśajan czaktratuh

   Mówi on tak: "Jeśli trzyma się klejnot w ręce, wtedy można pokazać go w różny sposób trzymając go odpowiednio. Ruupa i Sanaatan Goswaamii oboje w różny sposób obchodzili się z klejnotem zwanym Gowina, któremu ciągle służy Najwyższa Bogini Bogastwa. Oboje oni pokazali światu tą najwyższą istotę rzeczy, Gowindę, jako poprostu klejnot w dłoniach." (Śri Guru i Jego Łaska, strona 117).
   Tylko Raadhaaraani jest w stanie wykonywać ten rodzaj służby. Ruupa i Sanaatan Goswaamii też mogą ale bez łaski Raadhaaraani nikt nie jest w satanie. Nikt nie może dać przykładu tak wyłącznej służby. Ona sama jest przykładem.
   Malutki lśniący promyk klejnotowych Rozrywek Raadhaa i Kryszny wchodzi to naszego świata poprzez Dżajadewę Goswamiego, Czandiidaasa, Rupę Goswaamiego, Raamaananda Raję czy różnych Goswamich (w pełni zadedykowanych wielbicieli - tł). Niewielkia ilość migoczącego światła wpada w ten nasz świat i poprzez nie możemy pojąć niewiele.
   Nie możemy wyobrazić sobie Rozrywek Kryszny i związków Kryszny ze Swoimi wielbicielami, które mają miejsce w madhura-rasiewe Wrindaawan-dhaam. Są trzy grupy Wradża-gopich. Jedna jest grupą młodocianych, inna to dorosłe mężatki, a trzecia grupa to kochanki. Zrozumienie ich z naszej obecnej pozycji nie jest możliwe. Wiele ślok zostało napisanych przez Dżajadewę Goswaamiego na tamat Rozrywek Raadhaaraani. Dotyczną one pierwszej grupy, dorosłtch mężatek, i jest lepjej aby próbować ich omawiac i wyjaśniać.

Lubująca czułość: prawa wrindawańskie

Innym przykładem madhura-rasy z Wradża-gopimi jest pokazany w wersecie skomponowanym przez Prabodhaanandę Saraswatiego. W tym wersecie Kryszna mówi: "Kiedy raadhaaraanii idzie przede Mną
i kiedy czuję powiew z Jej szat, wtedy Myślę, 'Mam wielkie szczęście'."

jasjaah kadaapi wasanaanczala-khelanottha-dhankaatidhanja-pavanena kritaarthamaanii
jogindra-durgama-atir madhusuudano'pi tasjaah namo 'stu wriszabhaanubhuwodiśa'pi

Prabodhaananda Saraswatii skomponował tą cudowną ślokę. Znaczenie jej jest takie: "Kłaniam się w stronę gdzie mieszka Raadhaaraanii - bez względu na to czy jest to wschód czy zachód - kłaniam się w tym kierunku. Nie kłaniam się u Jej lotosowych stóp, czy Jej domu, ale tylko kierunkowi strony gdzie jest dom Jej ojca." Kryszna tak właśnie odczuwa kiedy czuje niewielki powiew od szat Raadhaaraanii.
   Codziennie we Wrindaawan, na polecenie Matki Jaśody, Raadhaaraanii rozdaje jedzenie Wradża-balakom. Krysznie gotuje jedną potrawę jakoże Durwaasaa Muni łaskawie obdażył ją zakląciem, że komu kolwiek ugotuje ta osoba będzie żyła długo:

durwaasaara thaani tenho paańaaczena wara
amrita ha-ite paaka taanra adhika madhura
   (Śrii Czeitanja-czaritamrita, antya 6.116)

   Matka Jaśoda wiedziała o tym i dlatego każdego dnia prosiła Dżatilę i Kutilę aby wysyłały ich śiostrzenicę do kuchni by ugotowała sabdżi (potrawa z jarzyn) dal Kryszny. Kiedy Raadhaadaani zwykła rozdzielać je, wtedy powiew z jej szat uderzał nozdrza Kryszny, który odczówał to tak: "O, jestem takim szczęściażem, jestem tak szczęśliwy." Kryszna czóje, że Jego życie jest pobłogosławione i spełnione poprzez namiastkę podmuchu od szat Raadhaaraanii. On myśli, że ten powiew inspiruje Go do tego stopnia, że chce go poczuć ponownie. Jest w pełni usatysfakcjonowany powiewem od szat Raadhaaraanii. Kryszna podsyca tak swe uczucia jedynie z wietrzyku od strony szat Raadhaarani tak więc możecie sobie wyobrazić Jego zadowolenie kiedy obcuje z Nią intymnie. To jest madhura-rasa.
   Takie są rodzaje Rozrywek, które mają miejsce we Wrindawan-dhaam pomiędzy Kryszną i Raadhaaraanii oraz Jej towarzyszkami. Odbywają się one w madhura-rasie dadzieścia cztery godziny na dobę w Gowardhan, Raadhaa-kunda, Śjaama-kunda, Maanasa-gangaa, nad Jamunaą i w Jej domu. Odbywają się one wszędzie we Wrindaawan-dhaam. Naaraajan nie mógłby rozkoszować się tymi Rozrywkami. One nie będą Mu "smakować". Jeśli ich spróbuje to będą Mu się wydawać gorzkie. Naaraajan istnieje na zasadach i regułach. Jest On osobistością uregulowaną prawami. We Wrindaawan-dhaam jedynym prawem jest miłość i uczucie, czy Kryszna prema.

NEXT PAGE >>

Rozdział 1 - część 2

2010-11-23T23:31:00.000-08:00

Słodkie igraszki Kryszny

sarawaadbhuta-czamatkaara-liilaa-kallola-waaridhih

"Kryszna jest jak ocean wypełniony falami rozrywek, które wywołują ogólne zadumienie wśród trzech światów."

   Pierwsza cecha, sarawaadbhuta-czamatkaara-liilaa-kallola-waaridhih, wskazuje na to, że zabawy Kryszna są nadzwyczajnie rozkoszne i smakowite w każdych warunkach. Są one o wiele wyższe niż Rozrywki jekiej kolwiek postaci Pana, wliczając w to Naaraajana. Żadne inne przejawienie Pana nie ma tak wspaniałych Rozrywek jak Kryszna.
   Igraszki Kryszny miały miejsce we Wrindaawan-dhaam przy udziale Wradża-gopich, Wradża-baalaków i wszystkich Wradża-waasów. Miały one miejsce w atmosferze otoczonej promiejącym blaskiem, pełne zachwytu i przyjemnej słodkości. Naaraajan nie przejawja tych cech w Swoich Rozrywkach. Te cechy nie istnieją w Rozrywkach Naaraajana, w Naaraajana-liilaa.
   Igraszki Kryszny natomiast zaczynają się od narodzin. Naaraajan nie ma narodzin. Jest on zwayn nienarodzonym. Ten kto nie ma narodzin nie będize miał uciech związanych z narodzinami. Nie będize on miał ojca, matki ani krewnych, tak więc niebędzie miał Przeżyć związanych z narodzinami, dzieciństwem, itd.
   Kryszna natomiast ma ojca, matkę, brata i siostrę, a także wielu przyjaciół, wielbicieli i kochanek. On zawsze bawi się z krowami i cielątkami a także smakuje owoce obfitych i słodko pachnących drzew w lasach Wrindaawany. Bawi Jamunę poprzez kąpiele w Jej wodach razem z Wradża-gopimi, bawi się w różnistych kuńdżach (gajach) Wrindaawany. Jego żywot jest przepełniony przyjemnymi i wspaniałymi Zabawami. Naaraajan, najwyższy stwórca, Wisznu, nie ma takich niezrównanych Rozrywek.
   Kiedy Kryszna był na Ziemi, wtedy wszystkie inne przejawienia Pana jaki i półbogowie i wielcy mędrcy byli zachwyceni słuchając o Jego wspaniałych zabawach. Tak naprawdę to wszystkie transcendentalne jak i materielne światy były oszołomione widząc Rozrywki Kryszny, który pojawił się jako syn Nandy Mahaaraadża.
   Nanda Mahaaradż, ojczym Kryszny, był lokalnym królem w społeczności pasterskiej, ale nie pośadał pałacu. Nie miał bogatego domostwa czy nawet ugruntowanego lokum. Wędrował z jednej łąki na drugą budując chatki z chrustu jako swe rezydencje, albo mieszkał w jakimkolwiek dostępnych warunkach. Jednak w zapleczu jego domostwa zwykła bawić się Najwyższa Osobistość Boga.

Iluzja Brahmy

Pewnego dnia Brahmaa przyszedł z zamiarem przyłączenia się do zabawy. Kiedy zaczął bawić się wtedy zdębiał. Nie mógł zrozumieć kim Kryszna jest. Pomyślał: "Kim jest ten chłopiec, który bawi się przedemną? Co się dzieje?" Brahmaa zaczął medytować i poprzez medytację uświadomił sobie, że Kryszna był Najwyższą Osobistością Boską. Jednak nie mógł uwierzyć. Pomyślał: "Jak to jest możliwe, żeby Osoba Boga igrała w sieni domu Nandy Mahaaradża jak zwykłe dziecko? To jest nie możliwe!"
   Aby się upewnić czy Kryszna jest Nawyższą Osobą Boga, Brahmaa ukradł wszystkie krowy, cielęta, pastóżków i pastereczki, włożył je do jaskini i oddalił się. Następnego dnia powrócił i zobaczył ku swemu zdziwieniu, że wszystko było tak jak je zastał. Kryszna był na zewnątrz i bawił się z wszystkimi!
   Brahmaa zaczął zastanawiać się i pomyślał: "Włorzyłem wszystkich do jaskini wczoraj i odeszłem, a teraz oni są tutaj dokładnie tak jak wczoraj. Może jest dziura w jaskini więc uciekli."
   Brahmaa wszedł do jaskini i zobaczył Krysznę bawiącego się z wszystkimi. Wyszedł z jaskini i ponownie zobaczył Krysznę bawiącego się na zewnątrz cieszącego się wszystkimi Swoimi przynależnościami!
   Wtedy Brahmaa zrozumiał. Ze złożonymi rękami podszedł do Kryszny i powiedział: "O mój Panie, popełniłem złoczynienie. Ty zawsze dajesz mi świadomość i pamięć, a ja ciągle zapominam Ciebie. Zapomniałem Ciebie, i ponownie sprawdziłeś mnie. Proszę, przebacz mi obrazy. Zwierzam się, że każdy kto mówi, że zna Ciebie jako Krysznę Najwyższą Osobistość Boską, czy Twoje niezliczone Rozrywki, może tak mówić. Ale ja nie mogę pojąć niczego o Tobie rozumem swym, słówami czy uczynkami.

dżaanata ewa dżaanantu
kim bahuuktyaa na me prabho
manaso wapuso waaczio
waibhawam tawa go-czarah
            (Śriimad-Bhaagawatam, 10.14.38)

   "Nie mogę powiedzieć nic więcej. Tylko mogę powiedzieć, że ktokolwiek powie, że zna Ciebie, czy zrozumie Twoje Rozrywki, może powiedzieć tak, ale ja nie mogę pojąć nawet małej cząstki Twoich niezliczonych Rozrywek."
   To jest jeden przykład pierwszego rzędu, wspomniany przez Śriila Ruupę Goswaamiego jako ten, który należy do Kryszny a nie do żadnej innej inkarnacji czy awataara: najwyzszo-wspaniałe Rozrywki Kryszny we Wrinadaawan-dhaam.

Brahmaa we wrotach

   Innym incydentem, który pokazuje nieporównywalność Rozrywek Kryszny odbył się w Dwaarace, kiedy Brahmaa odwiedził Krysznę. Jak tylko przybył to zobaczył tam wielu odźwiernych. Brahmaa ma wiele mocy ale zwrócił zauważył, że jego moce są niczym bo nie mógł się nagle pojawić przed Kryszną na swoją wolę.
   Brahmaa poczekał więc przed wejściem i spytał odźwiernego, czy nie mógłby poinformować Kryszny, że właśnie przybył. Kiedy odźwierny poinformował Krysznę, wtedy Kryszna spytał: "Który Brahmaa?"
   Brahmaa usłyszał to pytanie poprzez swe moce mistyczne i pomyślał: "Co to za bezsensowne pytanie? Ja jestem Brahmą!" Przecież Kryszna wie, że to ja jestem Brahmą."
Wtedy to Brahmaa - który jest dżentelmenem - spytał odźwiernego aby powiedizał Krysznie, że to czaturmukhi Brahmaa, czterogłowy Brahmaa. Kiedy odźwierny poinformopwał Krysznę, On na to odparał: "O, ten Brahmaa! Wprowadź go, poproś go do środka."
Jak Brahmaa wszedł wtedy Kryszna okazał mu wiele szacunku poczym rzekł: "Czekałeś przed bramą długi czas. Proszę, nie gniewaj się. Wejdź i rozgość się. Co coię sprowadza?"
   Brahmaa odparł: "Odpowiem Ci na to pytanie potem ale wpierw dlaczego spytałeś 'Który Brahmaa?' Czy jest jeszcze inny Brahmaa oprócz mnie?"
   Kryszna uśmiechnął się lekko i przypomnial Sobie wszystkich Brahmów. Jest ich wiele. Każdy wszechświat ma swojego Brahmę, a jest tych wszechświatów wiele, wiele. Jeden po drugim Brahmowie przyszli: jeden z czerema głowami, jeden z ośmioma, inny z dziesięcioma, a jeszcze inny ze stoma głowami, a inny z tysiącem głów - przybyło ich wiele tysięcy aby zobaczyć Krysznę, i jeden po drugim skłonili się u lotosowych stóp Kryszny. Magicznie wszyscy dostali zakwaterowanie a cztero-głowy Brahmaa wyglądał nieznacznie jak insekt w obliczu ich wszystkich. Nagle wszyscy oni wstali i zapytali: "Czym zawdzięczamy sobie to zaproczenie, o Panie drogi? Czego pragniesz?"
   Kryszna odparł: "Niec ważnego. poprostu zapragnąłem was zobaczyć. Nie widziałem was długi czas. Możecie wrócoć do swoich siedzib."
   Potym jak wsyzscy Brahmowie odeszli, cztero-głowy Brahmaa powiedział: "Wszystkie moje mnogie pytania zostały dopowiedziane. Jestem szczęściarzem wiedząc, że Towje Igraszki mają miejsce w moim brahmaanda (wszechświecie). Czuję przypływ szczęścia." Brahmaa ofiarował wiele modlitw Krysznie, a Kryszna dał mu swoją Łaskę, i Brahmaa powrócił szczęśliwie do swojej siedziby.
   Takiego rodzaju Rozrywki mają miejsce w Kryszna-liilaa. A szczególnie we Wrindawan-dhaam. Dla każdego są one pełne zachwytu i cudowności - sarwaadbhuta-czamatkaara-liilaa-kallola-waaridhih. W Naaraajan-liilaa nie ma takich Rozrywek - z krowami, z Wradża-baalakas, z Wradża-gopimi i z Wradża-waasiimi - które mają miejsce we Wrindaawan-dhaam dwadzieścia godziny na dobę i są wspaniałe dla każdego.

Niepojęte rozrywki

   Mahaaprabhu poweidział, że wszystkie Rozrywki Kryszny zą niepojęte - aczintja bhedaabheda-tattwa. Nie jest możliwe aby je zrozumieć.Żyjemy w matarielnie świadomym świecie, tak więc nie jest możliwe zrozumienie transcendentalnej świadomości i Rozrywek Kryszny z naszego poziomu.
   Każdego wieczory w Purii, Mahaaprabhu zwykł rozmawiać ze Swaruup Daamodarem i Raamaanandą Rajem w Gamiirze. Pewnego wieczoru omawiali poezję Czandiidaasa. Czandiidaas napisał w jednym ze swoich poematów, "Ktokolwiek może sobie wyobrazić, że można zrobić sznur ze szczytów gór nawiniętych na cieńką nić albo, że słonia można związać pajęczyną, to taka osoba może zrozumieć Rozrywki Kryszny." Musisz uwierzyć, że jesteś w stanie związać słonia pajęczyną zanim postarasz się zrozumieć Rozrywki Kryszny.
   Kiedy przyłączyłem się do misji Guru Mahaaraadża, to od razu on mnie spytał czy byłbym w stanie zrobić dwie rzeczy. Spytał: "Czy możesz nie nadążać za myślami swego umysłu i czy możesz zastosować się do moich instrukcji?" Powiedziałem, "Tak", a Guru Mahaaraadża przepełniło szczęście. Wtedy powiedział: "Czy możesz zapomnieć pieśni, które znasz?" Ja urodziłem się w rodzinie Waisznawów i mój ojciec był znanym profesjonalym pieśniarzem. Z tego powodu posiadałem zdolności do śpiewania i znałem wszystkie pieśni Waisznawów. Guru Mahaaraadża sprawdził mój styl śpiewacki, metrum, itd, i kazał mi śpiewać przed Kryszna Daas Baabaadżi Mahaaradżem. Zaśpiewałem przed Baabaadżi Mahaaradżem a on powiedział Guru Maharaaadżowi, że ja znam wiele pieśni i że dopbrym piosenkarzem. Kilka dni potem Guru Mahaaraadż powiedział mi żebym zapomniał wszystkie wszystkie te pieśni. Powiedział, że są to pieśni sahadżija i że ta tendencja zwiękrzy się jeśli będę je śpiewać. Dał mi jedną książkę zatytłowaną "Śaranaagati" , w której zaznaczył trzydzieści dwie pieśni. Poprosił mnie żebym zapamiętał je w tydzień i powiedział, że czas na pieśni o madhurra-rasa przyjdzie później. Podkreślił: "Pojawią się one w twoim sercu po ruczi. Kiedy osiągniesz pozycję ruczi czy samku, wtedy będziesz w stanie uczyć się ich."
   To jest bhadżan-arczan. Ruupa Goswaamii ukazał ten bhadżan-arczan w stopniewej sekfencji:

aadau śraddhaa tatah saadhu-sango 'tha bhadżana-krijaa
tato 'nartha-niwrittih sjaat tato niszthaa riczis tatah
      (Bhakti Rasaamrita Siindhu, 1.4.15-16)

   Kiedy jest potrzebne wielbicielowi poznanie Wrindaawanyi czym ona jest, czym jest Gowardhan, czym jest Jamunaa i las i Rozrywki Kryszny-liilaa, wtedy wszystko rozwinnie się objawi w sercu poddanego duszy. Taka jest treść książki Śriila Guru Maraadża, Prapanna-dżiwamritam, "Życie Naktaru Poddanej Duszy."

Pocieszenie Radharani

   Kiedy Kryszna spotkał Raadhaaraanii i Wradża-gopi w Kurukszetra to wypowiedział te słowa:

majii bhaktir hi bhuutaanaam
amritatwaajaa kalpate
diisztjaa jad aasiin mat-sneho
bhawatiinaam mad-aapanah
(Śriimad-Bhaagawatam, 10.82.44)

   "Moje Drogie Gpopi, służba w oddaniu dla Mnie jest jedyną drogą aby Mnie osiągnąć. Jedynym powodem mojego powrotu do Was jest miłość i troskliwość jakie, dzięki nizwykłej pomyślności, rozwinęliście dla Mnie."
   W Indiach jest taki zwyczaj, żeby udać się do miejscowości Kurukszetra podczas zaćmienia słońca i wykąpać się tam w jeziorze. Wszyszcy w India to robią. Kryszna przywędrował z Dwaarakaa ze Swoimi królewnymi, a Raadhaaraanii i Gopii przyszli z Wrindaawany aby Go spotkać.
   Kiedy Gopi zobaczyły królewny Kryszny, wtedy one zapytały: "Tak naprawdę to Kryszna nie jest z nami obecny. Wydaje nam się, że jest On roztargniony, ponieważ nie możemy powiedzieć o czym On myśli. Czasem kiedy śpi to przez sen woła: 'Lalito!, Wiśako, Jaśodo, Matko Rohini!' Mówi wiele rzeczy przez sen. Wiel razy słyszeliśĶy imona Wradża-gopich i Wradża-balaków, a teraz tu przed nami stoicie. Gdziekolweik Kryszna przebywa, czy to w Mathurze czy Dwarace to zawsze o was pamięta." W taki sposób królowe Kryszny chwaliły Wradża-waasów.
   Kiedy Kryszna spotkał Wradża-gopich na Kurukszetrze to odrazu one zapytały: Jak długo będziemy czekać na Ciebie?"
   On odparł: "Już niedługo, za klika lat wrócę do Wrindaawany. Napweno przyjadę. Jestem zobligowany do tego. Nie myślcie, że Ja tutaj mieszkam. Tak naprawdę to mieszkam z wami we Wrindaawanie. Każdego dnia obsujecie ze Mną we Wrindaawanie. Wasze uczynki ze Mną jest autentyczne. Może wam się wydawać, że to jest negatywna sytuacje ale tak nie jest. To co Ja robię tutaj ma znaczenie ujemne. Każdego dnia we Wrindaawan Moje Rozrywki się toczą i codziennie obcujecie ze Mną. Każdego dnia odżywiacie Mnie swoją służbą (przyp tłymacza) a to jest autentyczne. Cokolwiek tam robicie jest autentyczne."
   Kiedy Kryszna powiedział do Gopich, maji bhaktir hi bhuutanaam (wrócę do Wrinadaawany aby was zobaczyć), one uwierzyły. Dlatego Kryszna Daas Kawiraadż Goswaamii zaprezentował następującą ślokę przed tą (maji bhaktir hi bhuutaanaam) w Czeitanja-czaritamricie (Madhja 13.159):

eta taanre khai kryszna, wradże jaaite striszna,

eka śloka padi' śunaila

sei śloka śuni' raadhaa, khaandila sakala baadhaa,

kryszna-praaptye pratiiti ha-ila

"Podczas rozmowy z Śriimatii Raadhaaraanii, Kryszna bardzo zapragnął powrócić do Wrindaawany. Skłonił Ją do słuchania wersetu, który wysłuchaniu rozproszył Jej wszysktie trudności i który zapewnił Ją, że osiągnie Go ponownie."
Jeśli zwrócicie się do kogoś w osobisty sposób, wtedy ten ktoś zrozumie Cię. Jeśli powiecie do innej osoby: "Wczoraj, jedliśmy razem prasaadam (uświęcony pokarm - przyp. tł), a ty częstowałeś mnie smażonymi sabndżi (warzywa), a my rozmawialiśmy i śmialiśmy się", jeśli powiecie to w taki osobisty sposób to ta druga osoba musi wam uwierzyć. Będzie myśleć: "Tak, tak, to własnie miało miejsce."
Tak więc po usłyszeniu tej śloki (Śriimad-Bhaawatam 10.82.44) Raadhaaraanii nabrała entuzjazmu:

majii bhaktir hi bhuutaanaam

amritatwaajaa kalpate

diisztjaa jad aasiin mat-sneho

bhawatiinaam mad-aapanah

"Jeśłi Ty, Raadhaaraanii, zrozumiesz to co mówię, to ujżysz to jako prawdę. Każdego dnia jestem przy Tobie. Codziennie we Wrindawan toczą się moje igraszki, i codziennie przebywasz ze Mną. Codziennie odżywiasz Mnie a to jest autentyczne."

Radość matki Śaczii

   Mahaaprabhu powiedział Daamodarowi aby udał się do Nabadwiip i powiedział Matce Śaczii tak: "Codzienie przychodzę aby zjeść prasaadam, które przygotowujesz dla Mnie. Myślisz, że śnisz. Ale to nie jest sen. Jem z Twoich rąk każdego dnia. Powiedz jej to i przypomnij jej, że wczoraj przyszedłem i zjadłem praasadam, które przygotowała. Ona gotuje wspaniałości dla Bóstw, takie jak śaak, ect. i potem daje je Mnie, a kiedy Ja to spożywam ona wpada w stan wielkiego zadowolenia. Ale ona uważa, że to sen. Kiedy widzi, że na talerzy nic nie ma to myśli, że zapomniała nałożyć pożywienia z ganrków na talerz. Idzie do kuchni i widzi, że garnki są puste i wydaje jej się, że śni. Ale prawdą jest to, że to Ja zjadłem wszystko. Przypomnij mojej matce o tym to uwierzy."

Kryszna zawsze mieszka we Wrindaawan

   Kiedy Kryszna poweidział do Raadhaaraanii I Gopich, że chodzi On do Wrindaawany codziennie i bawi się tam z nimi, to wszystkie one uwierzyły. Tak naprawdę to Kryszna nigdy nie opuszcza Wrindaawany. Zawsze On mieszka we Wrindaawan.

kryszno 'njo jadu-sambhuuto

jah puurnah so 'sti atah parah

wrindaawanam paritjadżja

sa kwaczim naiwa gaczczhati

(Czeitanja-czaritamrita, Antja 1.67)

Wrindaawanam paritjadżja, sa kwaczim neiwa gaczczhati. Śriila Ruupa Goswaamii powiedział, że Kryszna nie opuszcza Wrindawaany, nawet przez moment. Mieszka tam razem z Wradża-baalakami, sakhami i z Gopimi, etc. Rozrywki Kryszny zawsze odbywają się we Wrindaawanie.

Pełne zachwytu olśnienie

Każdej nocy razem z dwoma Swoimi przyjaćółmi, Swaruupem Daamodarą i Raamaanandą Raajem, Mahaaprabhu wysłuchiwał i delektował się zachwytem Gita-govindy autorstwa Dżajadewy Goswamiego, Dżagannatha-wallabha-naatakę, Kryszna-karnaamritę i pieśni Czandiidasa i Widjaapatiego:

czandiidasa, widjaapatiraajera naataka-giitii,

karnaamrita, śrii-giita-gowinda

swaruupa-raamaananda-sane, mahaaprabhu raatri-diine,

gaaja, śune - parama aananda

(Czeitanja-czaritaamrita, Madhja 2.77)

Byli oni w stanie otrzymać i dać prawdziwe i bezpośrednie towarzystwo Kryszny. Po odejściu Dżajadewy, Wiidjapatiego i Czandiidaasa, jedynie Ruupa Goswaamii mógł śpiewać tego typu pieśni.
Jak już zaczniesz wyrażać liila Kryszny to nie jesteś w stanie przestać. Jest wtedy tak wiele ekstazy, że nie jesteś w stanie się powstrzymać.

madhuram madhuram wapur asja wibhor

madhuram madhuram wadanam madhuram

madhu-gandhi mridu0smitam etad aho

madhuram madhuram madhuram madhuram

(Kryszna-karnaamrita, Bilwamangala Thaakura -

Czeitanya-czaritaamrita, Madhja 21.1.36)

Kiedy Śrila Guru Maharadż zwykł opowiadać lila Kryszny, to zazwyczaj zapominał kto przed nim siedzi. Jak zaczynał mówić, to zapominał osoby w pobliżu, które go słuchały.

Guru Maharadż wyjaśnia znaczenie Mantry Gaajatrii

   Pewnego razu zapytałem Guru Maharadża, "Ty wyjaśniłeś mantrę Gajatrii, mantrę z Rig Wedy, etc. a Wedy mówią, że nie powinno się wyjaśniać ich mantr. To jest raczej poufna rzecz, tak więc dlaczego wyjaśniłeś ją?"
   Guru Maharadż odparł: "Oj Gowindo Maharadżu, co sobie myślisz?Jakie wyrażenia i myśłi pochodzą z mantry Gaajatrii? My dajemy manrtę Gaajatrii innym a oni będą medytować na niej i poczują ją po osiągnięciu doskonałości. Nikt nie daje niczego przed osiągnięciem doskonałości. Jeśli ja nie dam jej to nie sądzę żeby ktokolwiek dał ją w przyszłości. Nikt nie wyjaśnił jej jak do tej pory, tak więc czuję, że muszę ją dać. Jest to potrzebne dla uwarunkowanych dusz. Wiele weilbicieli chce znać jej znaczenie więc wyjaśniłem."
   Znaczenie jej było opublikowane w San Hose Mat w "Protektorze Oddania." Każdy w naszej sapradaji był zaskoczony po jej okazaniu się. Co dał Guru Maharadż jest nieograniczenie godne czci: szczególnie ikryte znaczenie mantry Gaajatrii, etc. On wiedział wszystko i był on jedynym, który wiedział wszystko. Kiedyś opowiedział jak poszedł nakarmić krowy na polu i kiedy uśadł pod drzewem aby zacząć medytację na mantrze Gaajatrii. Nagle zobaczył całą formę Wiśwaruupy Pana (forma kosmiczna: tł). Cała jasność mantry Gaajatrii ujawniła się przed nim. To było jego pierwsze doświadczenie z mantri Gaajatrii.
   Po tym zdarzeniu Guru Maharadż miał wiele innych ale jeśli by on o nich mówił to byłoby to trudne dla innych zrozumienie ich.To znaczy jeśli nie masz dobrego instrumentu odbiorczego, jak możesz to odebrać? Ściana nie może odebrać fal radiowych. Nasze wnętrzności nie są dostosowane do tego aby odebrać transcendentalną wiedzę. Może ona egzystować w nas samych ale my nei jesteśmy nastrojeni na odbiór jej. Jeśli możemy się dostroić czy odstosować, wtedy wszystko się objawi w naszym sercu.

hridaja hoite bole dżihwaara agrete czale

śabda-ruupa naacze anukszana

kanthe mora bhange swara anga kanpe thara thara

sthira hoite naa paare czarana

(Śaranaagati, Bhaktiwinoda Thaakur - Sermons 2 rozdział 4)

Kiedy jesteśmy wewątrz dostosowani aby otrzymać wiedzę transcendentalną, wtedy mantra przyjdzie z siłą i zatańczyna naszym języku. Taki jest prawdziwy taniec Mahaaprabhu czy prawdziwy taniec Świętego Imienia.

tunde taandawanii ratim witanute

tundaawalii-labdhaje

karana-kroda-kadambinii ghatajate

karnaarbhudebhjah sorihaam

czetah-praangana-sanginii widżajate

sarwendrijaanaam kritim

no dżaane dżanitaa kijadbhir amritai

kryszneti warna-dwajii

(Czeitanja-czaritaamrita, antja 1.99 -

Vidagdha-maadhawa, 1.15)

Kiedy Ruupa Goswaamii wyraził te chwały Świętego Imienia, wtedy Haridaas Thaakur powiedział: "Niegdy przedtem nie słyszałem tego typu śloki opisującej Święte Imię. Sluszałem wielegloryfikacji Świętego Imienia ale nigdy nie słyszałem tego rodzaju śloki." Haridaas Thaakur wypowiedział te słowa a był siddha mahatmą (doskonałą duszą).

"Kiedy intonujemy mantrę wtedy ona ujawnia sibie na języku. Wtedy pragnienie pośadania milionu języków urośnie w nas. Jeśli mielibyśmy je wtedy bylibyśmy zadowoleni. Żewnie pragniemy milona uszu kiedy slyszymy o rzeczywistej postać Kryszny." Czetah-praangana-sanginii widżajate sarwendrijaanaam kritim, "Kiedy Manaa-mantra tańczy w naszym umyśłe, wtedy sam umysł tańczy." Śriila Bhaktowinoda Thaakur powiedział, że w momęcie kiedy Śrięte Imię pojawja się na planie mentalnym, wtedy przychodzi dewastacja umysłu w obecności naamaa Kryszny. To jest prawdziwe Kryszna naamaa.

NEXT PAGE >>

Część druga

2010-11-21T13:33:00.000-08:00

Cztery najwspanialsze cechy Kryszny

sarwaadbhut-czamatkaara-liila-kallola-waaridhih
atulja-madhuraiprema-mandita-priya-mandalah

tri-dżagan-maanasaakarszi-muralii-kala-kuudżitah
asamaanordhwa-ruupa-śrii-wismaapita-czaraaczara

                 (Czeitanja-czaritaamrita-Madhja, 23.82-83)

"Poza swoimi sześćdziesięciom transcendentalnymi cechami, Kryszna posiada dodatkowe cztery transcendentalne cechy, które nawet Narajan nie przejawja. Są to cztery najdoskonalsze cechy, które wyłącznie należą do Kryszny a nie do innych przejawjeń Pana. Naraajaan posiada sześćdziesiąt a Baladew - sześćdziesiąt dwie cechy. Kryszna ma sześćdziesiąt cztery:

   1) Kryszna jest jak ocean wypełniony falami Zabaw, które wywołują zadziwienie u wszystkich.

   2) W swoich czynnościach miłości małżeńskiej jest On zawsze w otoczeniu swoich drogich wielbicieli, którzy dażą Go niezrównaną miłością.

   3) Przyciąga umysły trzech światów melodycznym dźwiękiem gry Swego fletu.

   4) Jego osobiste piękno i bogactwo jest nie porównywalne. Nikt nie jest Mu równy i nikt nie jest od Niego wyższy. On jest bardzo piękny, daltego nazywa się Kryszną."

NEXT PAGE >>

Rozdział 4

2010-11-13T02:03:00.000-08:00

Przygotowując się do zrozumienia transcendentalnych igraszek Kryszny

tawa wikriiditam kriszna, nrinaam parama-mangalam
karna-piijuszam aasaadja, tjadżanti anja-sprihaam dżanaah
(Śriimad-Bhaagawatam, 11.6.44)
Igraszki Kryszny są niezliczone i nie zgłębione. Są one całkowicie ponad naszą materialnymi i ograniczonymi zdolnościami pojmowania. Mimo tego, że z naszej platformy nie jesteśmy w stanie niczego zrozumieć jeżeli chodzi o Igraszki Kryszny, to są one za to wysoce pomyślne dla każdego. Są one też naszym celem życia.
Wielbiciel: Śriila A.C. Bhaktiwedanta Swaamii Prabhupaada opublikował Dziesiąte Kanto Śriimad-Bhaagawatam w skrócie jako książkę zatytułowaną "Kryszna". Opisał w niej Igraszki Kryszny z Gopii. Pisze w niej, że ten kto będzie czytał opisy tych Igraszek albo będzie słuchać ich od autentycznego autorytetu w świadomości Kryszny, wtedy wszystkie pożądania w jego sercu znikną. Czy mógłbyś łaskawie wyjaśnić jak to jest możliwe?
Śriila Gowinad Maharadż: Tak. Śloka do której się odnosisz brzmi tak:

wikriiditam wradza-wadhuubhir idam cza wisznoh
śraddhaanwito 'nuśrinujaad atha warnajed jad
bhaktim paraam bhagawati pratilabhja kaamam
hrid-rogam aaśw aoahinoti arczirena dhiirah
(Śriimad-Bhaagawatam, 10.33.39)

"Każdy kto z wiarą słucha czy opisuje figlarne sprawy Pana z młodymi Gopi we Wrindawanie, osiągnie czystą służbę oddania dla Niego. W ten sposób szybko zpoważnieje i pokona pożądanie, chorobę serca."
Ale w tej śloce postawiony jest poważny warunek. Śriila Prabhupada wyjaśnił czym on jest: jest istotne aby słuchać o świadomości Kryszny od prawdziwego autorytetu świadomego Kryszny. I kiedy słucha się od prawdziwego autorytetu, to on na początku nie wyjaśni Kryszna-liilaa (w detalach - tł.), ale zacznie od prób nawrócenia słuchacza na dobrego "odbiornika" tych Igraszek. Kiedy stanie się dobrym odbiornikiem, czy kiedy zdobędzie kwalifikacje aby Je słuchać, wtedy autorytet taki wyjaśni Igraszki Pana z Gopii. W przeciwnym wypadku nie będziemy w stanie zrozumieć tej zaawansowanej teorii. Nie przywędruje ona do nas we właściwy sposób.

Wiara: podstawa wszelkich religii

Kiedy otrzymuje się wiedzę transcendentalną od Guru, i ma się solidną wiarę w swojego Guru, wtedy zaczyna się praktykować świadomość Kryszny. Bez solidnej wiary nie możemy zrobić nic. Wiara jest podstawą wszystkich religii, nie tylko Waisznawizmu. W Chsześcijaństwie, Islamie i w Buddyzmie, wiara jest podstawą. Jest ważne aby mieć wiarę w takie osobistości jak Śriila B.R. Śriidhar Dew-Goswaamii Mahaaraadż, Śrilla A.C. Bhaktiwedanta Swaamii Prabhupaada i Śriila Bhakti Siddhaanta Saraswatii Thaakur, jak również całą naszą Guru-parampara (sukcesja mistrzów duchowych). Jest istotne aby mieć wiarę w słowa Pana Kryszny wyrażone w Śriimad Bhaagawad-giicie. Pan Kryszna osobiście powiedział do Uddhawy na łamach stron Śriimad-Bhaagawatam (11.12.14-15)

tasmaat twam uddhawotsridżja, czodanaam praticzodanaam
orawrittim cza niwrittim cza, śrotawjam śrutam ewa cza

maam ekam ewa śaranam, aatmaanam sarwa-dehinaam
jaahi sarwaatma-bhaawena, majaa sjaa hi akuto=bhajah

"Przyjmij we Mnie schronienie a dostaniesz miłość, piękno, oszołomienie i ekstazę, której szukasz. Ale musisz wierzyć w Moje słowa bo nie dostaniesz tego czego pragniesz."
Jest inny ważny werset:

tasmaad gurum prapadjeta
dżigjasuh śreja uttamam
śabde pare cza nisznaatam
brahmanj upaśamaaśrajam
(Śriimad-Bhaagawatam, 11.3.21)

"Guru musi mieć kwalifikacje a uczeń musi posidać wiarę. Wtedy Guru poda rękę a my bedziemy w stanie zbliżyć się do niego z pokorą, szacunkiem i wiarą."
Wiara jest potrzebna, w przeciwnym wypadku nie jest to możliwe. Kiedy rozwinie się wiarę wtedy nasionko bhakti-lata może być zasiane ręką saadhu, a grunt w wiernym sercu ma być żyzny. Nasionko będzie rosło jeśli jest dobrze odżywione.

Nie ma miejsca na imitację

Kiedy zaczyna sie praktykę świadomości Kryszny, wtedy wszystkie nasze anaartha, czy nieczystosci, odejdą. Wtedy bedzie możliwe zrozumienie rozrywek Pana Kryszny. Lecz wpierw nasz Guru musi uważać nas za kwalifikowanych kandydatów. Wtedy to ten duchowy autorytet opisze zabawy Radhy i Kryszny - nie wcześniej. Jeśli będziemy ich słuchać bez posiadania kwalifikacji, to one zniszczą naszą duchową bhakti-lataa-bhiidza, nasionko pnącza oddania. One zniszczą nas - to znaczy, zniszczą one nasze duchowe życie w oddaniu a my spadniemy do piekielnego śmietnika sahadzijanizmu, imitacji.
W Śriimad-Bhaagawatam jest inna śloka (10.33.30) opisująca jak Pan Sziwa może strawić ocean trucizny:

naitai samaaharadz jaatu,
manasaapi hy aniiiswarah
wisanty aacharan maudhjaad,
yathaarudro 'bdhi-jam wiszam

Jeśli nie posiada się tak potężnej pozycji jak Pan Sziwa i wypije się ocean trucizny, wtedy się ginie. Zabawa Przemiłego Absolutu na tym polega: jest ona ponad pożądliwym zakresem tego świata. Ponieważ żyjemy w tym pożądliwym rejonie, to jest konieczne aby przekroczyć ten rejon za pomocą naszych praktyk. Wtedy będziemy w stanie zrozumieć Zabawy Radhy i Kryszny po czym transcendentalna świadomość pojawi się w nas.
Ponieważ są to tematy wyższego rzędu, to jest konieczne aby zmienić naszą świadomość z materialnej na duchową zanim będziemy w stanie do nich podejść. Jest konieczne przejście poprzez wszelkie poziomy i różnorodne świadomości materialne i wejście na poziom brahma-bhuta. A to jest możliwe poprzez oddanie. Wtedy osiągniemy kwalifikacje do słuchania Rozrywek Radhy i Kryszny i transcendentalna świadomość pojawi się w nas.
Wielbiciel: Jak można znaleźć kwalifikowanego mistrza duchowego?
Śrila Gowinda Mahaaradż: To zależy od osobistego przypadku i szczęścia dżiwy (duszy), albo jego sukriti (pobożności). Nie każdy jest w stanie dostać kwalifikowanego mistrza duchowego, ale w wieku Kalii istnieje szczególna pomoc dla uwarunkowanych dusz, jak wielorakie instrukcje Pana Kryszny w Bhagawad-gicie. Jest też wiele inkarnacji i towarzyszy Pana którzy pojawili się w tym świecie. Jeśli będziemy w stanie wziąć przynajmniej troszkę światła od nich, będziemy starać się znaleźć tą wielką osobistość, od której otrzymamy dobytek świadomości Kryszny. A ten nastrój duchowego poszukiwania przyjdzie poprzez czytanie literatury boskich wielbicieli Pana.

Właściwe źródło

Jest istotnym aby odkryć gdzie ukrywa się źródło naszych niedociągnięć czy choroby. Zwiększona tęsknota do świadomości Kryszny powinna się rozwinąć w nas po słuchaniu na tamat świadomości Kryszny. Ta tęsknota jest dobrym znakiem ale aby posiąść takie pragnienie trzeba pójść do właściwego źródła albo do właściwego "uniwersytetu". Nie wszystkie uniwersytety są sobie równe. Jeśli chcesz studiować fizykę, matematykę czy chemię to trzeba udać się do nauczyciela, który może nas uczyć tych przedmiotów. Trzeba przejść przez trening pod jego okiem. Jeśli chcesz wszystkiego tanio to nie dostaniesz niczego za wyjątkiem wiedzy imitacyjnej. Otrzymasz sztuczny kamień, a nie prawdziwy diament.
Jeśli czuję potrzebę wzniesienia się z mojej obecnej pozycji na wyższą platformę, to muszę iść do takiego kompletnego źródła, które wzniesie mnie z tego świata. Pod jego przewodnictwem muszę praktykować. Kiedy przyjdzie czas na studia wyższe, wtedy będziemy musieli pójść do właściwego rodzaju eksperta, który da nam wyższą wiedzę.
Wielbiciel: Z mojego doświadczenia wynika, że pożądanie we mnie nie zanika. Czasem jest przytłumione, ale innym razem pojawia się ponownie. Myślę, że tak naprawdę to nie zniknęło. Czy mam rację?
Śriila Gowinda Mahaaradż: Tak. Odejdzie zupełnie jeśli będziemy trwali na platformie służby. Opisane to jest w Bhakti rasaamrita Sindhu (1.4.15-16) punkt po punkcie:

aadhau śraddhaa tatah saadhu-sango 'tha bhadżana-krijaa
tato 'nartha-niwrittih syaattato niszthaa ruczis tata

Pożądanie pozostanie w nas aż do platformy ruczi Ruczi znaczy "smak". Pożądanie zupełnie odejdzie z naszego serca kiedy będziemy silnie usytuowani na platformie ruczi. Kiedy szczególny rodzaj atrakcji czy smaku do służby dla Pana pojawi się, to zostanę promowany na platformę służby. Wtedy pożądanie odejdzie a ruczi rezwinie się. Pożądanie będzie istniało poniżej normą ruczi. Czasami pojawi się a czasem odejdzie, a czasem będzie stłumione.

Warunki do rozwoju

Pożądanie ma bardzo przyjemną nazwę. Jest zwane mano-bhaawa. Mano-bhaawa oznacza to, że rodzi się ono w umyśle, czy pojawja się w umyśle. Jeśli umysł jest klarowny, to automatycznie powędruje on do Kryszny - pożądanie tam nie pojawi się. Możemy zrozumieć, że pożądanie rośnie w umyśle ponieważ jeśli umysł jest nieuważny albo kiedy jest on zaniepokojony, to pożądanie nie przywędruje do ciebie. To jest dowód na to, że pożądanie rośnie w umyśle. Kiedy umysł jest nieobecny to pożądania nie ma. Urośnie ono w naszym umyśle w określonych okolicznościach.
Kiedyś półbogowie i asury ubijali ocean nektaru. Kiedy skończyli, Pan Kryszna pojawił się w postaci Mohini Murti aby odwrócić uwagę asrurów. Kiedy Pan Śiwa ujrzał ją to zaczął za nią gonić. W normalnych warunkach Pan Śiwa nie jest taki ale w określonej sytuacji jak ta, pobiegł za Mohini Murti.
To jest dowodem na to, że pożądanie rośnie w umyśle. Każdy jest w stanie to zrozumieć jeśli spróbuje. Na podstawowych szczeblach jest konieczne aby kontrolować pożądanie, a na ostatecznym poziomie ono się nie pojawi bo Kryszna jest Rzeczywistą Pięknością. Wszystkie przywiązania, wdzięki i wszystko inne automatycznie przylgnie do Kryszny, a pożądanie zaniknie. Miłość, czułość i wszystko inne przyjdzie do Kryszny a pożądanie zniknie. Nie pojawi się ono ponownie. Przed tym etapem przyjdzie i odejdzie ale nie obawiajcie się - będzie odsunięte - będzie odsunięte od przez dharma-buddhi. Tak, pożądanie będzie usunięte przez dharma-buddhi co znaczy religijną inteligancję.
Pewnego razu Kryszna zapytał Maharadża Judhiszthira o to. Kryszna jest bardzo niegrzeczny i zadał Mahradżowi Judhiszthirze takie pytanie, bo Maharadż Judhiszthir nigdy nie skłamał. To pytanie było sformułowane groźnie. "Twoja matka wygląda jak osiemnastolatka czy może dwudziestolatka. Jest ona bardzo piękna, Czy kiedykolwiek byłeś skażony myśląc on niej widząc jej piękno?"
Judhiszthira powiedział: "Tak. Czasami szokuje mnie jak na nią patrzę ale kontroluję wszystko we mnie poprzez moją inteligencję religijną." Tą odpowiedź można znaleźć w Mahaabharacie.

Hare Kryszna: całość w całości

Wielbiciel: Czy mógłbyś powiedzieć coś na temat diikszaa, drugiej inicjacji?
Śrila Gowinda Majaradż: Inicjacja znaczy diikszaa. Diksza jest główną inicjacją w naszej religii Waisznawa. W wieku Kali-juga, jeśli nie przyjmiesz drugiej inicjacji - zwanej diikszaa w naszej społeczności - to nic się nie stanie jeśli przyjmiesz harinaam Mahaa-mantra od autentycznego guru.
Zwykle ludzie przyjmują diikszaa, od rzetelnego guru w celu uchronienia siebie od materialnego otoczenia. Diikszaa mantraa jest przeznaczona dla drugiej inicjacji, ale Pan osobiście dał szczególną receptę dla wieku Kali.
Pan ujawnił się poprzez Guru-paramparaa w formie Harinaam Mahaa-mantry. Jest to opisane w pismach, ale jeśli to powiem, wtedy stanę się złoczyńcą przeciwko Śriila Bhaktiwedanta Swamiego Prabhupada. Lecz śloka jest taka:

aakrishth krita-czetasaam sumanasaam uczczaatanam czaamahasaam
aaczandalam amuuka-loka-sulabho waśjaś czaa mukti-śrijah
no diikszaam na cza sat-krijaaam na cza puraśczarjaam manaag iikszate
mantro 'jam rasanaa-sprig ewa phalati śrii-kriszna-naamaatmakah
(Czeitanja-czaritamrita, Madhja 15.110)

Sens tego jest taki: "intonuj mantrę Hare Kryszna i raduj się." Ta śloka jest bardzo mocna. Śriila Prabhupaada dał cztery reguły ale co się stanie kiedy ktoś nie może ich przestrzegać?

Lekarstwo i dieta

Instrukcjami Prabhupaada były: "Jeśli chcesz właściwego rezultatu intonowania mantry Hare Kryszna to musisz przestrzegać czterech zasad." Jeśli chcesz osiągnąć rezultat w leczeniu choroby to musisz zażyć lekarstwo. Także musisz przestrzegać właściwej diety. Wtedy chroba odejdzie szybko. Taka jest harmonizacja tego co powiedział Prabhupaada z tego co ta śloka mówi.
Prabhupaada powiedział, że jeśli zaangażujesz się w nonsensowne czynności i podejmiesz Harinaam Mahaa-mantrę, to zamje to więcej czasu zanim odbierzesz rezultat intonowania. Chory musi przestrzegać odpowiedniej diety. Czasami jem tylko mleko i sago (tapiokę) bo moje zdrowie nie jest najlepsze. Jeśli zjem zbyt dużo smażonego to pozimo cukru w organiźmie się podniesie. Tak więc dieta musi być odpowiednia.
Prabhupaada wiedział, że zachodnie społeczeństwo nie ma żadnych zasad czy reguł życiowych. Że dumni są z posiadania licencji na uciechy, i że nazwą tej licencji jest "nastolatek". Społeczeństwo dało młodzieży licencję na zadowalanie zmysłowe i to jest "O, to młodzież." To zanczy - młodzieniec ma prawo na wszystko. Rodzice i społeczeństwo dodają temu entuzjazmu.
Ale Prabhupaada chciał tym zawładnąć. Przynajmniej pomyślał, że było potrzebne aby dać im wiedzę, żeby siebie nie zgładzili. Jeśli ojciec jest bogaty i bierze dorastającego syna by uprawiać hazard i traci pieniądze, to nie jest to dobre. Prabhupaada powiedział: "Nie niszcz innych, nie spekuluj, i nie zażywaj narkotyków", ponieważ złe nawyki i broń łączą się z używaniem narkotyków. Także powiedział, nie bierz narkotyków i nie oddawaj się zakazanemu seksowi.
Życie tego świata oparte jest na seksie. Poprzez seks następują narodziny i śmierć, a także szczęście i smutek. Wszystko to nas spotyka. Ale trzeba użyć ten proces we własnej praktyce życiowej. Życie seksualne może dać nam też najwyższą korzyść. Jedynie trzeba być wielbicielem i służyć Krysznie razem z żoną i dziećmi. To jest legalne i w ten sposób możesz postępować na przód w swojej podróży praktyki życiowej a w ten sposób trudności nie będą nas niepokoić.
Jest istotne aby rozumieć wszystko, a do tego potrzebny jest Guru. Guru powie co jest dobre a co jest złe. To samo powiedział Prabhupaada. Miał on doświadczenie z zachodem ale nie pełne.
Na początku Prabhupaada chciał utworzyć "Model rodziny pod okiem opiekuna" w którym każdy w rodzinie w zadowoleniu czciłby Pana Krysznę, ale widział (??) że to nie było możliwe.

Wszystko jest w nas

Wiele różnych rodzajów zachowań istnieje w Świecie zachodnim, a ich wpływ zalewa kulturę Indii i niszczy ją. Niszczy to kulturę wedyjską, ale cóż można zrobić? Kali jest panem tego wieku. Teraz on jest piastunem. Aby unikać wpływu Kali każdy kto jest świadomy Kryszny powinien próbować maszerować pod schronieniem świadomoci Kryszny. Wtedy inne wpływy nie dokuczą.
Można tu podać przykład: każdy je ale ten kto jest świadomy Kryszny nie je. Co myślicie? Czy pości? Nie. On je mahaa-prasaadam. Wpierw ofiarowuje pokarm Panu Krysznie a potem je resztki tego prasaaram. Wtedy rekcja nie przyjdzie do niego. Kryszna mówi w Bhagawad-giicie (3.13):

jagja-śisztaśinah santo
muczjante sarwa-kilbiszaih
bhuńdżate te tw agham paapaa
je paczantj aatma-kaaranaat

"ktokolwiek gotuje dla siebie je grzech, ale kiedy przygotowuje się pożywienie dla Pana i ofjarowuje się je Jemu, wtedy te preparacje stają się transcendentalne ponieważ Pan Sam jest transcendentalny."
Resztki prasaadam dają nam siłę duchową i życiową. Takie jest życie osoby świadomej Kryszny. Wszystko jest w nas ale musimy być świadomi Kryszny.

Drogocenna posiadłość

Kiedy posiadamy ciało fizyczne wtedy będą fizyczne problemy. Ale wszystko ma wartość kiedy można to właściwie użyć. Narottam daas Thaakur powiedział: karmarpane krodhaa bhaktidweśi dżane, lobha-saadhu hari-kathaa (Śrii Prema-bhakti-czandriika). Możemy użyć wszystko w kontekście świadomości Kryszny ale musimy użyć bardzo mądrze to co jest w nas. Takie jest znaczenie czterech zasad regulujących danych przez Śriila Prabhupaada. Lecz ta wspomniana śloka - aakriszti krita-czetasaam sumanasaam uczczaatanam czaamhasaam - nie powinna dać nam entuzjazmu do łamania zasad albo robienia czegokolwiek zależnie od naszego samopoczucia.
Otrzymujemy świadomość Kryszny w sposób najtańszy. Jest tak dlatego, że nie wiemy w tym świecie co jest naszym zyskiem z co stratą. Jeśli zapłacimy tysiąc dolarów za dzień to będzie nam się wydawać, że jest to drogocenne ale jeśli zdobywamy coś za darmo to jaka jest szansa że to docenimy? Ofiarowujemy kwiat Krysznie i Guru a potem go wyrzucamy. To może być w miejscu zakazanym, ale wyrzucamy to niezależnie od tego.
Wszystko jest w stanie wyprodukować duchową własność - śabda, sparśa, ruupa, rasa, gandha: doświadczenie poprzez dźwięk, dotyk, wzrok, smak, i zapach - wszystko to może nam dać rezultat jeśli dostosujemy to we właściwy sposób mając na myśli nasze duchowe dobro.

NEXT PAGE >>

Rozdział 3

2010-11-06T16:50:00.001-07:00

Ewidencja ideologii Boga Osobowego w indyjskich pismach świętch.

Gdzie jest dowód na ideę Boga Osobowego w Świętych Pismach Indii? Mahaprabhu powiedział: "śrimad bhagawatam pramanam-amalam, Śrimad Bhagawatam jest dowodem i ewidencją tej ideologii. Śrimad Bhagawatam zawiera esencję wszystkich Wed, a 18 000 ślok zawartych w nich jest przejrzyście czystych i nie zmieszanych. Dlatego oddaje się mu wyższy szacunek niż innym Pismom.
Trzecia śloka w Śriimad Bhagawatam mówi: nigama-kalpa-taror galitam-phalam, Śrimad Bhagawatam jest dojrzałym owocem drzewa literatury i wiedzy wedyjskiej. Jeśli spróbujemy zrozumieć znaczenie tego wersetu to zauważymy, że nigama oznacza Wedy. Kalpa-taror oznacza drzewo spełnienia pragnień, a galitam phalam oznacza pyszny i w pełni dojrzały owoc, bez skórki czy nasienia, i który jest niezwykle smakowity i przyjemny, jak skondensowana ekstaza.
A wiedza podana w Śrimad-Bhagawatam nawet jest dosłodzona dlatego, że pochodzi z ust Śukadewa Goswami, syna Wedawjasy. Wedawjas szukał ucznia, który by mógł wyrazić myśli transcendentalnej wiedzy, tak więc wybrał Śukadewę Goswamiego, On z kolei miał kwalifikacje do przyjęcia transcendentalnej wiedzy jako że jest on ciągle usytuowany na platformie takiej wiedzy:

pariniszthito' pi nairgunja, uttama-śloka-lilaja
grihita-czeta radżarsze, akhjanam jad adhitawan
(Śriimad-Bhagaawatam, 2.1.9)

Kryszna: najwyższy zarządca i pierwotne źródło

Pan ma wiele form. Rozdzielił Siebie jako Dwarakeś, Mathureś i Gopeśwar. Rozprzestrzenia się On na wiele manifestacji i figur. Z jego pierwszej ekspansji, którą jest Baladewa, pochodzi Wasudew, Sankarszan, aniruddha i Pradjumna, i troszkę niżej Narajan. Od Narajana pochodzi wiele innych manifestacji: gunaawatarów, lilaawatarów, śaktyaaweś awataarów, i innych. Wiele awatarów pochodzi od Narajana, i wszystkie one są przejawieniami Pana Kryszny.
Lecz w Brahma-samhicie jest powiedziane: iśwarah paramah krysznah sat-czidananda wigraha, że roóżne manifestacje są Iśwaraè, ale Kryszna jest param Iśwaraè. Jest On anadir adir gowindah, sarwa kaarana kaaranam - Pierwotny, Przyczyna wszystkich przyczyn.

Religia bez oszustwa

Mahaprabhu powiedział, że Śrimad-Bhagawatam zawiera essencję wiedzy wedyjskiej. Śrimad-Bhaagawatam jest pramaanam-amalam, co znaczy, że jego ewidencje, dowody, i oznajmienia są wszystkie czyste i niezmącone. Nie ma żadnych zanieczyszczeń zmieszanych z oznajmieniami Śriimad-Bhaagawatam. Aamalam oznacza niezmieszany. Bhaagawatam samo mówi na ten temat:

dharmah prodżdżita-kaitawo 'tra paramo nirmatsaraanaam sataam
wedjam waastawam atra wastu śiwa-dam taapa-trajonmuulanam
śriimad-bhagawate mahaa-muni-krite kim waa parair iśwarah
sadjo hridi awarudhjate 'tra kritibhih śuśruuszubhiis tat-kszanaat

Kaitawo znaczy "oszustwo". W religii danej przez Śriimad-Bhaagawatam nie ma oszustwa.
Pewnego razu, Śriila A.C. Bhaktiwedaanta Swaamii powiedział mi, ze jestem "oszukiwałem swój żołądek", kiedy mieszkałem u niego w Kalkucie. Studiowałem Bhagawad-Gitę rano pod jego okiem. Czasami pytał mnie czy jadłem śniadanie, i kiedy mu odpowiadałem "tak" to pytał "Co jadłeś?"Wtedy odpowiadałem, "Muri" (ryż dmuchany) wtedy zwykł mawiać, "O nie, ty poprostu oszukujesz żolądek!"
Religja też może nas oszukać. Mój "żołądek" możę być "napełniony" różnymi ideologijami religjnymi, ale został oszukany! Jest możliwe aby religja w pełni w naszym ciele ale w sposób oszukańczy. Jest możliwe, że zostaniemy oczukani z prawdziwej treści.

Trzeba być sadhu

Saadhu mają różnego rodzaju cechy, ale niezwykle dobrzy saadhu są paramo nirmatsaaraanam. Nie są zazdrośni o nikogo czy źli na nikogo. Matsaraanaam oznacza zazdrość. Jest to bardzo zła cecha. Wiele sadhu ma matsaraanaam. Bhaagawatam mówi: "Nie ma możliwości aby mastsaraanaam była w wiedzy, którą udzielam. Jest to unikalny rodzaj wiedzy, pozbawiony matsaraanaam.
Jak zatem można osiągnąć wiedzę pochodzącą ze Śriimad-Bhaagawatam? Sadjo hridi awarudhjate 'tra kritibhi śuśruuszubhis tat-kszanaat. Jeśli jest się w pełni poddanym i ma się dobry nastrój służenia, wtedy natychmiast osiągnie się tą wiedzę. Jeśli jest się w pełni poddanym i nie miesza się ze złymi cechami, wtedy zdobędzie się transcendentalną wiedzę. Ale pierwszym warunkiem jest, że trzeba być saahu.
Saadhu to ten kto jest uczciwy i pobożny. Saadhu to nie ten kto po prostu nosi szafranowe szaty. Szaty szafranowe są symbolem wedyjskiej przynależności. Myśliwy może zostać saadbhu jeśli nie jest zawistny i jest oddany Krysznie. Inną dobą cechą saadhu jest to, że jego serce zawsze lgnie do służby dla Kryszny.

Jeśli ktoś ma te cechy, to otrzyma wiedzę transcendentalną podaną w Śriimad-Bhagawatam. Mahaaprabhu powiedział: "śriimad-bhaagawatam pramaanam-amalam, "wiedza objawiona w Śiimad-Bhaagawatam jest klarownie czysta i jest ona dojrzałym owocem wszystkich Wed, a tym owocem jest miłość do Kryszny, czyli kryszna prema."

Prawdziwa kryszna-prema: silniejsza niż jad kobry

Angielskie słowo "miłość" nie jest w stanie wyrazić prawdziwego znaczenia słowa prema, tak jak to jest opisane w Czeitanja Czaritamricie. Ale jest to jedyne ekfiwalentne słowo, które usłyszeliśmy w języku angielskim. Jako uwarunkowane dusze nie wiemy czym jest prema nie wiemy jak ją poprawnie wyrazić.

Śriila Ruupa Goswaamii, najwyższy kulturowy reprezentant Śrii Czeitanji Mahaaprabhu, skomponował wiele pięknych słów na temat premy, lecz słowo "miłość" nie jest wystarczające do wyrażenia idei, które opisał. Na przykład:

piidaabhir nawa-kaala-kuuta-katutaa-garwasja nirwwaasano

nisjandrena mudaam sudhaa-madhurima ahankaara-sankoczanah

premaa sundari nanda-nanda-paro jaagrati jasjaantare

gjaajante sphutam asja wakra-madhuraas tenaiwa wikraantajah

(Czeitanja-czaritamrita, Madhja 2.52)

"Jak otrzyma się miłość do Kryszny, to nie można żyć bez niej nawet przez moment, w przeciwnym wypadku się umiera. Uczucia uniesienia jakich się doznaje w połączeniu z Kryszną nie są do pojęcia. Kryszna prema przekracza wszelkiego rodzaju ekstatyczne piękno i smaki. Nic jej nie przewyższa. Ktokolwiek ma namiastkę Kryszna premy nie może żyć bez niej. Jeśli opuściło by się ją to ból separacji byłby nie do pojęcia. Jest on silniejszy niż jad kobry. Piekący ból pochodzący z jadu kobry jest niczym w porównaniu do uczucia separacji z Kryszną."

Wyrażanie boskiej miłości

Kryszna Daas Kawiradż Goswaamii dał wiele pięknych opisów odnośnie słodkiego dźwięku fletu Kryszny, Jego pięknej, oszałamiającej i wszech-atrakcyjnej osoby, jak również Jego słodkiego towarzystwa intonowania i tańca z Nim.

waamśii-gaanaamrita-dhaama, laawanjaamrita-janma-sthaana

je naa dekhe se czaanda wadana

se najane kibaa kaadża, paduka taara munde waadża

se najana rahe ki kaarana

(Czeitanja-czaritamrita, Madhja 2.29)

"Jaki pożytek mają oczy jeśli nie widzi się twarzy Kryszny, która przypomina księżyc jest miejscem narodzin wszelkiego piękna i dzbanem naktariańskich pieśni Jego fletu?"

krysznera madhura waanii, amritera taranginii

taara praweśa naahi je śrawane

kaanaakadi-czidra sama, jaaniha se śrawana

taara dżanma haila akaarane

(Czeitanja-czaritamrita, Madhja 2.31)

"Rozmowy o Krysznie są jak fale nektaru. Jeśli taki nektar nie wejdzie do uszu, to uszy nie są niczym więcej niż dziury stłuczonej konchy."

marga-mada niilotpala, milane je parimala

jei hare taara garwa-maana

hena kryszna-anga-gandha, jaara naahi se sambandha

sei naasaa bhastraara samaana

(Czeitanja-czaritamrita, Madhja 2.33)

"Nozdrza tego kto nie powąchał zapachu ciała Kryszny, nie są lepsze niż dmuchawy kowala. Zapach ciała Kryszny jest jak aromat musk połączony z aromatem niebieskiego kwiatu lotosu. Tak naprawdę to te zapachy znikają w obliczu zapachu ciała Kryszny."

Mahaaprabhu ukazał te symptomy uniesienia pod wpływem miłości do Boga kiedy był on oszołomiony Kryszna premą. Nie był w stanie żyć jedą sekundę bez Kryszny, ciągle mdlał. Kiedy odzyskiwał świadomość to ponownie poszukiwał Kryszny w szaleńczy sposób.

Rewolucja poprzez słuchanie

Wszystkie te rzeczy zostały wyrażone po bengalsku albo w sanskrycie, na stronach Czeitanja-czaritaamrity. Ale język, w którym się one pojawiły, nie jest istotnym elementem. Kryszna Daas Kawiraadż Goswaamii oznajmia, że nie trzeba znać bengalskiego, sanskrytu czy innych języków aby zrozumieć wyrażenia w Czeitanja-czaritaamricie. Powinno się je tylko słuchać. Ich znaczenie pojawi się w sercu poprostu przez intonowanie.

Wedanta jest dobrym tego przykładem. Kto zna Wedantę? Nikt. Kiedy inicjujemy nowych studentów to dajemy im różne mantry jak: Guru mantra, Gaajatrii mantra, Kryszna mantra itd. Studenci nie znają ich znaczenie, i nie jest istotne aby znać tłumaczenie. Jeśli będziemy medytowali te mantry, wtedy ich znaczenie ujawni się w naszym sercu.

Pewnego dnia Krishna Daas Kawiradż Goswaamii był nieco zaniepokojony dlatego, że nietkórzy krytykowali go za użycie zbyt wielu wersetów sanskryckich. Tak więc rzekł:

jebaa naahi budeże keba, śunite śunite seha

ki adbhuta czeitanja-czarita

kryszne upadżibe priiti, dżaanibe rasera riiti

śunilei bada hajahita

(Czeitanja-czaritamrita, Madhja 2.87)

"Jak ci, którzy nie znają bengalskiego czy sanskrytu zrozumją znaczenie wersetów Czeitanja-czaritamriy?" I wtedy polecił: "Poprostu słuchaj transcendentalnego brzmienia tych wersetów. Weź je do serca. One automatycznie objawią siebie i wszystko zobaczysz. One nie są martwą naturą ale żywą substancją. Transcendentalny dźwięk jest też żywą istotą - można go poczuć i zobaczyć." Jebaa naahi bhudże keha, śunite śunite seha, " Nawet gdy się nie zna języka, to zrozumie się oczym one mówią poprostu poprzez uważne słuchanie wersetów Czeitanja-czaritamrity."

Kiedy Raadhaaraanii usłyczała imię Kryszny to rzekła:

sa-i kewaa śunaile śjaama naama

kaanera bhitara dijaa marame paśila go

akula karila mopra praana

na dżaani kateka madhu śjaamanaame aacze go

wadana czarite naahi paare

dżapite dżapite naama awasa karila go

kemane paaiba sa-i taare

maama parataape jaara aiczana karala go

angera paraśe kiwaa haja

jekhaane wasati taara najane dekhijaa go

juwati dharama kaicze raaja

paaśarite kari mane paśaara na jaaja go

ki kariba ki habe upaaja

kahe dwidża czandidase kulawati kula naaśe

aapanaara jauwana baaczaja

"Nie wiem kto wypowiedział te dwie sylaby "Krysz-na" ale kiedy wchodzą one w Moje serce wtedy moje całe ciało zostaje upojone winem tego imienia.

Nie wiem czyje to imię jest i jak słodkie ono jest, ale wiem że chcę z nim obcować."Raadhaaraanii została oszołomiona imieniem Kryszny a Czandiidaas wyraził to w swojej poezji.

Transcendentalny przekaz

Wiedza transcendentalna istnieje wszędzie. Jest ona jak eter. Eter jest wszędzie ale my nie jesteśmy w stanie go zobaczyć. Wiedza transcendentalna czy świadomość Kryszny istnieje w sercu każdego - Kryszna jest w każdym sercu. Wielbiciel mahaabhagawata wszędzie jest w stanie zobaczyć całkowite manifestacje Kryszny: jaahaa jaahaa netre paare taaha kryszna sphure - wielbiciel mahaa-bhagawata widzi Krysznę gdziekolwiek popatrzy. Gaura Kiśior Daas Baabaadżi Maaahaaradż, Śriilaa Bhakti Siddhaanta Saraswatii Thaakur, i Śriila Bhakti Rakszak Śriidhar Dew-Goswaamii Mahaaraadż byli takimi wielbicielami.

Transmisja wiedzy transcendentalnej z jednego serca do drugiego jest możliwa. Możemy to zrozumieć na przykładzie telewizji czy radia. Co mieści się w środku odbiornika? Komponenty elektroniczne - tranzystory, kanały, ekrany i inne materialne elementy. Prąd, który jest nośnikiem*(przypisek tłumacza) też jest materialnym elementem.

Kiedy wszystko jest poprawnie ustawione i prąd popłynie, to telewizja zacznie działać - da dźwięk, obraz i treść. Jeśli taka transmisja jest możliwa w świecie materialnym dzięki elektryczności to tam gdzie jest transcendentalna wiedza, tam ukaże się ona z pewnością. Jedynie musimy uczynić nasze serca niczym radio czy telewizor.

Żywa substancja

Guru Mahaaraadż powiedział: "Wszystko istnieje w świadomości." My posiadamy transcendentalne ciało i transcendentalny kształt. Tak więc skoro mamy takie ciało to dlaczego transcendentalna wiedza nie mogła by się pojawić w naszych sercach? Jest to możliwe i możemy to odczuć. Transcendentalną wiedzę można zobaczyć. Jest one żywą istotą, żywą substancją. Trzeba tylko dostosować siebie jak odbiornik, czy telewizor, i wtedy transcendentalna wiedza ujawni siebie w naszych sercach.

Kiedyś ktoś zapytał Śriila Bhakti Siddhaantę Saraswatiego Thaakurę czy widział Krysznę. Odpowiedział on na to: "Jaką korzyść osiągniesz z tego czy ja widziałem Krysznę czy nie? Co Ci z tego przyjdzie? Mogę Ci pokazać Krysznę ale ty musisz dostroić swoje serce jak odbiornik poprzez robienie tego co powiem. Nie jest istotne wiedzieć czy ja widziałem Krysznę czy nie. Jeśli chcesz zobaczyć Krysznę i jeśli wejdziesz w odpowiedni kanał, wtedy Go zobaczysz." Taka była odpowiedź Śriila Bhakti Siddhaanty Sarasawatiego Thakury. Mahaaprabhu powiedział, że to jest prawdziwą świadomością Kryszny czy pełnym teizmem duszy dżiwy. Powinniśmy próbować i otrzymać ją.

Śriila Bhaktiwinoda Thaakura bardzo pięknie się na ten temat wyraził:

taanjaa aanite wriksza e karkaśa mana

naaśila ihaara śobhaa śuna saadhudżana

tomraa ssakale hao e wrikszera maali

śraddhaa-waari dijaa punah kara ruupaśaali

(Sermons I, intro - Kaljaana Kalpataru)

"Przyniosłem drzewo spełnionych pragnień, Kaljaana Kalpataru, do tego świata z nieba duchowego. Kiedy je niosłem straciło one nieco swoje piękno, lecz jak podlejesz je, zaopiekujesz się nim, odżywisz je dobrze, to ono objawi się w twoim sercu." Takie jest drzewo boskich darów aspiracji.

Ofiara, służba, dedykacja

Mahaaprabhu udzielił transcendentalnej wiedzy uwarunkowanym duszom w celu wyzwolenia ich z iluzorycznego otoczenia i dał im ich prawdziwe życie w służbie. To życie jest życiem pełne służby dla Najwyższej Osobistości Boga. Powiedział, że prawdziwym wyzwoleniem jest muktir hitwanjatha ruupam swa-ruupena wjawasthitih - jest czymś więcej niż poprostu wyzwoleniem z materialnego świata. Prawdziwe mukti jest tam gdzie otrzymamy życie całkowitej i pełnej służby w świecie sług.

Są trzy platformy egzystencji: poziom eksploatacji, poziom odrzucenia, i poziom dedykacji. Powinniśmy udać się na poziom dedykacji i opuścić poziom eksploatacji. Poziom wyrzeczenia czy odrzucenia też jest właściwym miejscem do egzystowania. Nie ma tam nic za wyjątkiem równowagi i braku różnorodności (abscissa). Poziom dedykacji jest potrzebny i jest on najistotniejszy dla nas. Musimy się tam udać, musimy się tam ofiarować.

Wszystkie wedyjskie mantry mówią, że musimy ofiarować siebie na planie dedykacji. W mantrach wedyjskich słowo "Swaha" znaczy "Wpierw zadedykuj siebie. Zadbaj o swoje dobro wpierw." Kryszna mówi w Bhagawad-giicie (6.5) aatmaiwa hj aatmano bandhur, aatmaiwa ripur aatmanah, "Umysł duszy uwarunkowanej jest jej najlepszym przyjacielem i najgorszym wrogiem." Musimy wpierw zadbać o siebie - szczodrość zaczyna się w domu.

Skoro żyjemy w otoczeniu iluzorycznym, to nie możemy zobaczyć Kryszny, Jego wielbicieli, Jego chwał, Jego dhaam, Jego rozrywek czy Jego Imiona i sławy. Nie jesteśmy w stanie zobaczyć niczego co jest związane z Kryszną, ponieważ nasze oczy są okryte iluzją. Wpierw trzeba oczyścić lustro a potem będziemy mogli w nim zobaczyć naszą figurę.

Mahaaprabhu powiedział: czeto darpana-maardżanam. Co musisz zrobić wpierw? Kiedy wracamy do domu po długiej podróży, to z pewnością nasz pokój jest zakurzony. Tak więc wpierw trzeba go odkurzyć. Kiedy na początku otrzymamy świadomość Kryszny to powinniśmy próbować czyścić lustro naszego umysłu - czeto darpana-maardżanam bhawa-mahaadaawaagni nirwaapanam - wtedy zrozumiemy naszą pozycję. Zobaczymy jak wygląda nasza mentalna i fizyczna pozycja. Jak oczyścimy wszystko i zobaczymy wtedy pojmiemy ideologię Mahaaprabhu, która została wyrażona w następującej śloce napisanej przez Śriila Wiśwanaath Czakrawartiego Thaakura:

aaraadhjo bhagawaan bradżeśa tanaja tad dhaama wrindaawanam

ramjaa kaaczid upaasanaa bradża-wadhuu-wargena jaa kalpitaa

śriimad-bhaagawatam pramaanam-amalam premaa pumartho mahaan

śrii czeitanja mahaaprabhur-matam-idam tatraadaro nah parah

NEXT PAGE>>

Rozdział 2

2010-10-17T21:27:00.000-07:00

Pan nie jest bezosobowy

Pan ma sylwetkę i jest ona bardzo piękna

Wszędzie w pismach świętych jest napisane, że Pan ma kształt. Nie jest On ani nirakaar ani nirwiszesza. Ma On kształt i cechy, sawiszesza, bez względu na to czy my to widzimy czy nie. Jeśli by On nie miał kształtu to stworzenie tego materialnego świata nie byłoby możliwe.

Nie jest to trudne do zrozumienia. Jako istota ludzka mam mózg i zdolność myślenia, czucia i pragnienia. Tak więc nie ma możliwości aby Pan, mój Stwórca, nie miał tych cech. Cały wszechświat był stworzony przez siłę świadomą, a ta siła jest siłą obrońcy. Jest ona w pełni świadomą siłą bez względu na to czy widzimy ją czy nie.

Upaniszady mówią:

apaani-paado dżawano grahiitaa

paśjani aczakszuh sa śrinoti akarnah

(Śwetaaśwatara Upaniszad, 3.19)

"Pan jest obecny wszędzie. Jest w najmniejszym atomie - anu aniijan - i w największym wszechświecie - mahato mahiijaan. Może widzieć i słyszeć wszystko doskonale".

Pan ma tożsamość i zewnętrzny kształt, który jest tak jak blask ognia czy słońca. W wersecie 40 w Brahma-samhicie jest powiedziane:

jasja prabhuaa prabhawato dżagad-ananda-koti-kotiszw aśesza-wasudzaati-wibhuuti-bhinnam

tad brahma niszkalam anantam aśesza-bhuutam govindam aadi-puruszam tam aham bhajaami

Zewnętrzny kształt pierwotnej osoby, Gowindy, nazywa się brahma, czy brahmadżjoti, jest jak blask ognia czy promieni emanujących ze słońca. Brahma nie jest kompletnym kształtem Pana. Kiedy widzisz światło brahma, czy blask, z daleka, to widać jakby było to kompletnym kształtem Pana. Ale kiedy wejdziesz w ten balsk, światło, to co zobaczysz? Zobaczysz, dżjotir abhjantare ruupam, atulam śjaamasundaram - widoczny kształt Pana, Śjamasundar, który jest bardzo piękny i który ma czarnawą karnację, podobną chmurze deszczowej.
Pisma njaja (logoki) podają tego przykłafad: kiedy widzimy las w dali i wlatującego do niego ptaka, to wydaje się, że ptak znika albo ztapia się z lasem. Ale jak wejdziemy do lasu to zobaczymy, że ma on gniazdo , żonę, potomstwo, i to że się bawi ze swoimi dziećmi. O wewnątrz widizmy wiele rzeczy, ale z zewnątrz widzimy jedynie, zarys lasu.
   Podobnie wygląda to w przypoadku blasku promieniującego z siedziby Krysznaloka. Nazywa się to parawjoma. Z oddali parawjoma wygląda niczym brahman. Ale tak jak to jest wyjaśąśnione w powyższej śloce - tad brama niszkalam anantam asziesza-bhuutam. Węwnątrz tego balsku mieszka Gowinda, i bawi się z z rodziną i przyjaciółmi jak zwykła osoba.

Dusza wybiera

Kryszna Daas Kawiradż Goswamii powiedział:

krysznera jateka khelaa, sarwottama nara-liila
nara-wapu tahara swaruupa
gopa-weśa, wenu-kara, nawa-kiśora, nata-wara,
nara-liilaara haja anuruupa

           (Czeitanja -czaritamrita, Madhja 21.101)

"Czasami widziny siebie w bardzo upadłej pozycji, czasami nawet jak zwierzę. Faktycznie możemy się tak poczuć jak zrozumiemy wielkość różnicy pomiędzy naszym materialnym i duchowym ciałem. W świecie duchowym jak i w świecie materialnym są kształty, ale różnica pomiędzy nimi jest bardzo wielka."
   Kryszna dał każdemu wolność. Powiedział w Bhagavad-gicie (9.25):

yaant dewaa-wrataa dewaan, pitrin jaanti pitri-wrataa
bhuutaanii jaanti bhuutedżja, jaantii mad-jaadżiino'pi maam

"Jeśli chcesz pójść do nieba to możesz czcić dewa-wrataa, półbogów. Jeśli chcesz pójść tam gdzie są twoi przodkowie, możesz czcić planetę, na ktorą się udali, pitri-lokę." Ale, ostatecznie Kryszna daje radę: "Ci którzy czczą Mnie przyjdą do Mnie."

Kiedy przyłączyłem się do Śrila Guru Maharadża, to wpierw mieszkałem czasami z Śrila A.C. Bhaktiwedantą Swamim Prabhuopadem z Kalkucie, jakoże kalkucka gałęź Śri Czeitanja Saraswat Math była w jego domu. Każdego dnia wychodziłem na zbiórkę datków i nauczanie. Wiele osób pytało mnie dlaczego powinni czcić Krysznę zamiast Matkę Kali. Nie wiedziałem co im powiedzieć, więc zapytałem Prabhupaada. On powiedział: "Co zdobędziecie poprzez czcznie Matkę Kali? Jakie będzie wasze jedzenie i jakie będzie wasze towarzystwo? Potem radził aby powiedzieć im: "Matka Kali przebywa w krematoriach, gdzie jest wiele duchów i wiele niepotrzebnych rzeczy. Jej pożywieniem jest krew wlasnych synów, aasurów, po ich zabiciu, a jej girlanda zrobiona jest z ich czaaszek. Taki jest nastrój Matki Kali. NIe mamy nic przeciwko temu abyście byli w jej orszaku, ale nasz Kriyszna mieszka we Wrindaawan-dhaam, gdzie ma wiele przyjaciółek, dużo białego sera, mleka, sandeszu*, masła, owoców, słodyczy i wiele innych wspaniałości. Tam będziemy jeść i się bawić z krowami i pastórzkami w przejrzystych wodach Jamuny. Będziemy się bawić w ładnych ogrodach i przepięknych lasach przytulonych w koło u stóp wzgórza Gowardhan. Opisy Wrindawany mówią o wielu wspaniałościach, a my tam będziemy towarzyszami Kryszny. Chcemy takiego życia! A wy możecie zrobić to co chcecie." Śrila Prabhupada zawsze udzielał mi dobrych rad i odżywiał mnie w ten sposób..

Obietnica Pana

Pan objecuje w Bhagawad-gicie, że "Ktokolwiek czci Mnie przyjdzie do Mojej siedziby i nie wróci do tego świata." Czym jest ta siedziba?

na tad bhasajate surjo
na śaśaanko na paawakah
jad gatwaa na niwartante
tad dhaama paramam mama
           (Bhagawad-gita 15.6)

Ani księżyc ani słońce nie jest w stanie dostarczyć światła do Mojej siedziby - ma ona swoje światło. Wszystko jest tam nowe." Jeśłi udasz się do siedziby Kryszny to w twoim sercu pojawją się transcendentalne uczucia i realizacje. Nigdy nie wrócisz do tego śmiertelnego świata.

Ocknienie Indry

W świecie transcendentalnym nie ma nic niepotrzebnego ani niekompletnego. Święci i pisma święte pokazują nam drogę do świata duchowego, ale na nieszczęście my nie zawsze widzimy ją.
   Pewnego razu Indra, król niebios, został przeklęty przez risziego, aby zostać świnią. Kiedy przekleństwo się skończyło, wtedy Brahma, stwórca, przyszedł aby zabrać Indrę z jego świńskiego ciała.
   Brahma rzekł: "Czas twojej klątwy się wyczerpał. Chodź zająć się swoim królestwem. Jeżeli wskoczysz do jeziora to porzucisz cieło świńskie i dostaniesz ciało niebiańskie." Indra indentyfikował się ze swoim ciałem świni. Myślał, że jego żona i dzieci należą do niego. Kiedy zobaczył Brahmę to pomyślał: "Kim jesteś? Masz cztery głowy i dlugą brodę. Dlaczego miałbym ciebie słuchać?"
   Brahma wiedział, że Indra był niezmiernie uwikłany w sprawy rodzinne. a w szczególności ze swoimi dziećmi. Tak więc wziął całą czwórkę dzieci i wrzucił je do jeziora. Indra bardzo się rozzlościł. Kiedy wszystkie jego dzieci utopiły się to Indra próbował schwytać Brahmę i zabić go. Indrfa pomyślał sobie: "Ten cztero-głowy człowiek z długą brodą zabił moje dizeci a teraz chce zabić moją żonę!" Indra nie mógł schwycić Brahmy więc Brahma nagle złapał żónę Indry i wrzucił ją do joziora. Indra wpadł w lement bo stracił całą rodzinę.
   Ponownie Brahma rzekł: "Wskocz do jeziora a otrzymasz pięknę ciało niebiańskie. Twoje dzieci i żona już otrzymali ciała niebiańskie, chociaż nie możesz tego zobaczyć. Jeśli wskoczysz do jeziora to otrzymasz swoje,"
   Ostatecznie Indra pomyślał: "Jaki pożytek jest z tego świńskiego ciała? Jestem sam, nie mam nic." Wskoczył do jeziora i opuścił swoje ciało poczym ponownie otrzymał piękną figurę króla niebios.
   Wtedy Brahma wstał i rzekł: "Czy chcesz wrócić do tego ciała świni? Jeśli chcesz to ja mogę to załątwić. Walczyłeś ze mnią. Czy rozumiesz teraz jakie jest twoje ciało?" Indra zawstydził się i odparł: "Nie chcę więcej widzieć tego ciała."
   Nasza sytuacja jest podobna. Wydaje nam się, że jak porzucimy nasze ciało i rodzinę to nie będzie to dobre dla nas, ale nasze duchowe ciało - swarup-siddhi - jest bardzo piękne, i siedziba Pana jest też bardzo piękna. Mamy związek z Panem, Jego siedzibą, Jego różnościami - ten związek ciągle nas nęci.

Pięć rodzajów związków

W siedzibie Kryszny jego wielbiciele mają z nim pięć rodzjów związków: śanta, dasja, sakhja, vatsalja i madhura-rasa.
   Śanta-rasa oznacza spokuj. Jest ona pierwotnym zwiazkiem, a jej charakterem jest ugruntowanie i stałość w slużbie dla Kryszny. Dasja-rasa oznacza to, rozwiniemy nastruj slużenia wobec Kryszny i Jego wielbicieli, Zaczniemy pragnąć slużyć Krysznie. W dalszym postępie rozwiniemy przyjaźń z Kryszną, sakja, a potem zaawansujemy dalej, rozwijając intymność, i wtedy związek przerowdzi się w rodzicielski czyli watsalja-rasa.

Zakochanie się: najwyższy duchowy stan

Bycie kochankiem Kryszny nazywa się madhura-rasa, czy zakochaniem się. Jest ono szczytem doskonałości i ma to dwie strony: jedna odnosie się do małżeństwa a druga do zakochania się zdradliwego.
   Powszechnie uważa się to za coś bardzo złego. ale jak zrozumiemy dla kogo ta miłość zdradliwa jest przeznaczona, wtedy wszystkie złe uczucia odejdą. "Kto jest moim panem? Kto skradł moje serce? Kto jest wszystkim dla mnie i mojej duczy, i bez którego nie ma nic?" Jeśli będziemy znali odpowiedzi na te pytania to wszystkie złe uczucia oidejdą.
   Widzieliśmy jak miłość zdradliwa przejewja się w tym świecie, jednak powiniśmy zaobserwować jak ona się przejawja w różnych transcendentalnych transformacjach. Istnieje wiele smaków czy rodzajów miłości zdradliwej, i każdy z nich przejawja coraz więcej uniesień duchowych.
   Podczas pierwszego spotkania pomiędzy Mahaprabhu z Rupą Goswamim i Sanataną Goswamim w Ramakeli, w drodze do Wrindawany, spytał ich: "Skoro zajmujecie wusokie pozycje rządowe, jak zatem będziecie w w stanie kontynuować swoją służbę dla Kryszny? Jak będziecie kontynuować swój doczesny żywot? Jak połączycie je ze sobą?" Poczym polecił im:

para-wjaasaninii naarii wjagraapi griha-karmasu
tad ewaaswaadajati antar nawa-sanga-rasaajanam
           (Czeitanja Czaritamrita, Madhya 1.211)

"Kontynujcie swoje życie doczasne, ale trzymajcie swóje zakochanie w Krysznie wewnątrrz serc. To nie jest istotne czy inni będą ją widzieć czy nie. Trzymajcie ją w sercach, w ukryciu. Tak jak młoda mężatka myśłi o swoim kochanku podczas gdy zajmuje się spwarami domowymi, podobine i wa myślcie o Krysznie wykopnując swoje obowiązki."
   Ułożyliśmy wiele zasad i reguł aby żyć w tym świecie.POdzieliliśmy ziemję na cześć naszą i dla innych. UstaliliśĶy że: "Ten pokarm jest dla nas a tamten dla krów." Uczyniliśmy wiele dostosowań w tym świecie aby uniknąć złych reakcji społecznych. Kto kolwiek je złamie zostanie ukarany .
   Ale kiedy nastruj miłości pozamałżeńskiej jest ściśle podążany w świecie duchowym wtedy nie ma w tym nic złego. W świecie duchowym nie ma nic złego. Wszystko jest tam dobre. Dlatego też jest powiedziane w pismach świętych: "Tu jest woda a tam jest nektar" albo "Ta siedziba ma swoje światło i zawsze lśni." To jest najwyższa idealologja Mahaprabhu i jest to naszym celem życia:
aaradhjo bhagawaan bradżeśa tanaja tad chaama wrindawanam
ramyaa kaachid upasaanaa bradża-wadhuu-wargena jaa kalpitaa
śriimad-bhaagawatam pramaanam-amalam premaa pumartho mahaan
śrii czeitanja mahaaprabhur-matam-idam tatraadaro nah parah

"Kryszna jest Najwyższą Osobistością Boga. My mamy pięć szczególnych zwjązków z Nim. Najwyższym z nich jest związek Bradża-gopich, złożony ze zwjązku miłości małżeńskiej, która przejawja się na wysokościach jako miłość zdradliwa czy pozamałżeńska.

NEXT PAGE>>

Rozdział 1

2010-10-02T11:34:00.001-07:00

Służba we Wrindawan

Śri Czeitania Mahaprabhu nie jest różny od Śri Śri Radha-Gowinda, i pojawił się w tym świecie aby smakować słodycz transcendentalnych nastrojów, które smakowane były przez Śrimati Radharani pod wpływem miłości do Kryszny. Kryszna nie miał takiej sposobności, dlatego pojawił się On jako Śri Gaurangadew. Możemy zrozumieć to poprzez następujący werset autorstwa Śrila Swarupy Damodara Goswamiego:

raadhaa kriszna-pranaja-wikritir haldini śaktir asmaad

ekatmaanaaw api bhuwi puraa deha-bhadam gatau tau

czeitanjaakhjam prakatam adhunaa tad-dwajam czaikjam aptam

raadhaa-bhaawa-djuti-suwalitam naumi kryszna-swaruupam

(Czeitanja-czaritamrita, aadi-lilaa, 1.5)

Śriila Ruupa Goswaami napisał też:

śrii-raadhaajaah pranaja-mahimaa kiidriśo waanajaiwaa-

saadjo jenaadbhuta-madhurimaa kiidriśo waa madhijah

saukhjam czasja mad-anubhawatah kiidriśam weti lobhaat

tad bhaawaadhjah samadżani saczi-garbha-sindhau hariinduh (Czeitanja-czaritamrita, aadi-lilaa, 1.6)

Najwyższy wielbiciel Pana

Pewnego razu Guru Maharadż, Om Wisznupada Śrila Rakszak Śridhar Dew-Goswami, nauczał w Południowych Indiach i został zaproszony na spotkanie panditów aby wygłosił mowę. Kiedy Guru Maharadż usadowił się wtedy pandici zadali mu różne pytania. Byli oni ekspertami w Sanskrycie i bardzo uczeni pod wszelkimi względami. Spytali go, kto w jego opinii był najwyższym wielbicielem Pana? Powiedzieli, że uważają cztauhsan - czterech Kumarów mędrców, Sanak, Sanatan, Sanandam i Sanat Kumar - za najwyższych wielbicieli Pana.

Wpierw Śrila Guru Maharadż nie powiedział nic, więc naczelny pandit spytał go bezpośrednio: "Czy mógłby nam pan powiedzieć kogo pan uważa za najlepszego wielbiciela Pana?"

Guru Maharadż powiedział: "Mogę wam powiedzieć ale czy będziecie w stanie to zaakceptować?"

Naczelny pandit odparł: "Tak, jeśli będzie to rozsądne to zaakceptujemy to."

Wtedy Guru Maharadż powiedział, "W naszym zrozumieniu czatuhsam są wielbicielami w pierwszej klasie."

Pandici byli zaszokowani slysząc to. Spytali Śrila Guru Maharadża kto, w jego opinii, był wyższej klasy wielbicielem.

Guru Maharadż odpowiedział, "Jest śloka w Śrimad-Bhagawatam która różni się od waszego zdania, i skoro czytaliście Śrimad-Bhagawatam to dlaczego mówicie, że Kumarowie są najwyższymi wielbicielami?"

Wtedy Guru Maharadż zacytował tę ślokę:

na tathaa me prijatama

atma joinir na śankara

na cza sankarszano na śrir

naiwatma cza jatha bhawan

(Śrimad-Bhagawatam, 11.14.15)

Tutaj Pan Kryszna mówi do Uddhawy, "Ojciec czatuhsanów, Pan Brahma, jest ich Guru, ale nie jest on tak drogi mnie jak ty. Nawet Śankar, Pan Śiwa, który jest największym Waisznawą i ciągle chwali Moje Święte Imię, nie jest tak drogi Mnie jak ty. Lakszmidewi, bogini fortuny, która spoczywa na Mojej piersi, nie jest tak Mi droga jak ty. Nawet Sam, naiwaatmaa, nie jestem drogi Sobie tak jak ty Mnie. Bo jesteś moim najdroższym wielbicielem."

Kryszna powiedział Uddhawie, że jest on Jego najdroższym wielbicielem. I kiedy Śrila Guru Maharadż odpowiedział w ten sposób, wtedy pandici stanęli słupem.

Ale potem kiedy Uddhawa powędrował do Wrindawany i zobaczył tam nastrój oddania Wradża-gopich i Wradża-wasów, przepełniony oddaniem i serdeczną służbą, wtedy powiedział:

aasaam aho czarana-renu-dżuszaam aham sjaam

wrindaawane kim api gulma-latauszadhiinaam

yaa dustjadżam swa-dżanam aarya-patham cza hitwaa

bhedżur mukunda-padawiim śrutibhir wimrigyaam

(Śriimad-Bhaagawatam, 10.47.61)

"Jeśli urodzę się jako źdźbło trawy na ścieżkach we Wrindawanie, gdzie Wradża-gopi chodzą, poczuję że moje życie spełniło się, jako że pyłek z ich lotosowych stóp pobłogosławi mnie."

Nie ma wątpliwości, że Kryszna jest bardziej zadowolony z oddania wszystkich Gopi niż ze swojego najlepszego ucznia Brahmy, Swojego drogiego brata Sankarszana, czy Śri Lakszmi, która zawsze spoczywa na Jego piersi, czy nawet z Jego najdroższego wielbiciela, Pana Śiwy.

Wradża-wasi, a szczególnie, Wradża-gopi, mają taki rodzaj dedykacji, oddania i nastawienia do służby pełnionej całym sercem. Uddhawa natomiast, jako najdroższy wielbiciel i uczeń Pana Kryszny, oznajmia to. To jest prawdziwa świadomość Kryszny, a prawdziwa świadomość Kryszny posuwa się tym torem.

Kryszna, woźnica Ardżuny

Wiele ludzi hołduje różnego rodzaju konkluzje i idee na temat świadomości Kryszny, ale wszyscy oni akceptują Krysznę za Najwyższą Boską Osobistość. Niektóre z nich przedstawiają Krysznę jako pana i władcę. Na przykład w Bhagawad-Gicie Kryszna uczy Ardżunę jako mistrz duchowy. Daje mu duchową wiedzę, a zatem ci, którzy przyjmują Go w ten sposób głównie czczą "Gita-Kryszna", albo Krysznę, który przedstawił Bhagawad-gitę światu. Widzimy to na przykładzie tego kiedy Kryszna i Ardżuna byli na polu bitwy Krukszetra gdzie ujrzeli miliony żolnierzy gotowych do walki.
Poprzednio, Durjodhana i Ardżuna oboje chcieli spytać Krysznę o pomoc w bitwie, tak więc oboje przyszli go zobaczyć kiedy Kryszna jeszcze spał. Kiedy Kryszna obudził się to zobaczył Ardżuję. Durjodhana był wielką osobistością i starszym bratem Ardżuny. Ale kiedy Kryszna zobaczył Ardżunę pierwszego, wtedy zapytał o powód jego wizyty.
Ardżuna odrzekł: "Król Judhiszthira przysłał mnie abym poprosił Cię o pomoc w bitwie na Krukszetra."
Kryszna powiedział: "Tak właśnie myślałem ale Ja nie będę walczyć. Nie będę używał żadnej broni. Jeśli chcesz to pomogę w inny sposób. Mam miliony recerzy, którzy mogą walczyć. Daję ci pierwszy wybór Ardżuno. Proszę zadecyduj."
Ardżuna powiedział: "Chcę Ciebie."
Kryszna odparł: "W porządku, w porządku!"
Wtedy Kryszna popatrzył na Durjodhanę i rzekł: "Czy to ci odpowiada? Jesteś zadowolony?"
Durjodhana odparł: "Tak, dobrze, jeśli nie będziesz walczyć. Czy taka jest twoja obietnica?"
Kryszna odparł: "Tak! Tak, nie będę walczyć."
Wtedy Durjodhana powiedział: "Jeśli nie będziesz walczyć, to to co Ardżuna powiedział jest w porządku. Czy dostanę wszystkich Twoich rycerzy?"
Kryszna przytaknął: "Tak!"
Oboje opuścili Krysznę zadowoleni. Durjodhana myślał, że ma całą armię Kryszny a Ardżuna był szczęśliwy jako, że Kryszna przyjął jego propozycję.
Po tym jak Durjodhana poszedł, Ardżuna stał a Kryszna zwrócił się do niego: "Ardżuno, postąpiłeś głupio! Dlaczego wybrałeś Mnie skoro wiedziałeś, że nie będę walczyć? Mogłeś mieć wszystkich moich rycerzy."
Ardżuna rzekł: "Nie boję się walki z tamtą grupą. Walka z nimi nie jest dla mnie trudna. Mogę walczyć z każdym ale w tej bitwie potrzebuję Twojej pomocy." Po czym dodał: "Mam inną prośbę."
"Jaką prośbę?" - spytał Kryszna.
Ardżuna spytał: "Czy mógłbyś być moim woźnicą podczas mojej walki?"
Kryszna był bardzo zadowolony kiedy to usłyszał. Powiedział: "Bycie woźnicą nie jest bardzo chwalebne. Ale bycie twoim woźnicą jest bardzo szacowne. Przyjmuję twoją ofertę. Będę szczęśliwy z tobą."
Kiedy oboje strony były gotowe do walki, Ardżuna rzekł: "senjor ubhajor madhje, ratham sthapaya me' czjuta (Bhagawad-gita, 1.21), "O Kryszna! Proszę, pokieruj moj wóz pomiędzy dwoma armiami. Chcę zobaczyć kto będzie walczyć." To jest piękne i opisuje jedną formę Kryszny: Tego, który posługuje Ardżunie, i tego, który udziela instrukcji Ardżunie jako mistrz duchowy.

Subjektywna percepcja Pana

Kiedy Kryszna walczył z Kamsą w Mathurze był młody i na pozór niewykwalifikowany. Kiedy przyszedł zabić Kamsę, nie miał przy sobie wiele. Miał jedynie flet i kijek do wypasu krów. Jego dhoti było zakasane jak ktrótkie spodenki. Kamsa zaprosił Krysznę w celu zabicia Go. Pod pretekstem zawodów zapaśniczych Kamsa zamierzał zorganizować walkę pomiędzy Kryszną i Balaramą a swoimi zapaśnikami, ale tak naprawdę to miał inny plan.
Jest jedna śloka w Śrimad Bhagavatam wyjaśniająca jak różne osoby widziały Krysznę kiedy On wstąpił na arenę:

malaamaam aśanir nrinaam nara-varah striinaam smaro murtimaan
gopaanaam swa-dżano 'sataam ksziiti-bhujaam śaastaa swa-pitroh śiśuh
mritjur bhodża-pater wiraad awiduszaam tattwam param joginaam
wriszniinaam para-dewateti widito rangam gatah saagradżah
(Śrimad Bhaagawatam, 10.43.17)
Wszyscy zapaśnicy zobaczyli Krysznę jako uosobienie śmierci, malaanaam aśanir. Bardzo się obawiali patrzeć na tego czternastolatka, który wyglądał jak dwudziesto jedno letni młodzieniec. Był wysoki i nosił któtko zawinięte dhotii, jakby nosił szorty. Kiedy wszedł na arenę sportową, to wszyscy bojownicy myśleli, że śmierć osobiście przyszła aby ich zniszczyć.
Nrinaam nara-warah, wszyscy królowie i ich synowie, królewicze, zobaczyli Krysznę jako Króla królów. Tak naprawdę to On był pasterzem, lecz sprawiał wrażenie jakby był największym z króli.
Striinaam smaro muurtinaam, kobiety zaproszone na igrzyska, zobaczyły Go jako uosobienie Kupida. Kiedy zobaczyły piękno i blask Kryszny to zemdlały.
Także i starsi pasterze zostali zaproszeni, gopaanaam swa-dżana 'sataam. Każdy został zaproszony. Pasterze myśleli, "Nasz przyjaciel idzie! Własnie idzie członek naszego społeczeństwa, nasz chłopiec!"
Źli królowie, którzy ciągle niepokoili podwładnych myśleli, "Nasz władca nadchodzi aby nas potępić," ksziti-bhudżaam śaasta.
Nanda Maharadż i jego przyjaciele myśleli, "Nasz własny chłopak przyszedł," swa-pitroh śiśuh. Kamsa myślał, że jego śmierć nadchodzi w postaci Balaraama i Kryszny, mritjur bhodża-pater.
Wszyscy znawcy religii myśleli, "Paraamatma idzie w postaci Balaraama i Kryszny," wiraad awiduszaam tattwam. Jogini myśleli, "Idzie Najwyższa Osobistość Boska," tattwam param joginaam. I, wriszninaam para-dewateti, członkowie dynastii Jadu myśleli, "Nasz czcigodny krewniak przyszedł" - widito rangam gatah saagradżah.

Perfekcyjna ideologia Świadomości Kryszny

Ale tylko niewielu wyjątkowych wielbicieli i tych, którzy mają najwyższej jakości ideologję świadomości Kryszny, i którzy weszli na ścieżkę nauk Śrimana Mahaprabhu, uważają, że doskonała wizja świadomości Kryszny jest w pełni rozwinięta we Wradża-dham, gdzie istnieje pięć rodzajów boskich spontanicznych związków igrających swobodnie i radośnie z Panem.
W Brahma-samhicie jest mała wzmianka o transcendentalnaj siedzibie Kryszny. Kiedy Mahaaprabhu był w Poludniowych Indiach to odnalazł tam tą książkę. Poprzednio słyszał o jej istnieniu, ale kiedy ją zobaczył to był wielce zdumiony i wypowiedział te słowa: "Sei punthi nila lekhaiyaa, daj mi piąty rozdział." Cała książka liczy sobie sto rozdziałów. "Ja tylko chcę piąty rozdział dla moich wielbicieli." Mahaprabhu przyniósł Brahma-samhitę jak również Kryszna-karnaamritę z Południowych Indii do Dżagannath Purii.

Wrindawaan dhaam jest opisana w Brahma-Samhicie

Podczas medytacji o mantrze Gajatri Pan Brahma usłyszał transcendentalny dzwięk fletu Pana Kryszny i cała Wrindawawana objawiła się w jego sercu. Zobaczył on wszystko: transcendentalną siedzibę Kryszny, igraszki pasterek Gopi, chłopców pasterzy, drzewa, florę, niezliczoną ilość pięknych kwiatów, dojrzałe i smakowite owoce jak i kryształową czystą wodę. W swojej medytaji zobaczył cały i kompletny krajobraz Wrindawany, co wuraził w Brahma-samhicie (5.56):

śrija kaantaah kaantah parama-purusza kalpa-tarawo
drumaa bhuumiś cintaamani-gana-maji tojam amritam
kathaa gaanam naatjam gamanam api vamśii prija sakhii
chid-aanandam dżjoti param api tad aaswaadjam api cia
sa jatra ksziiraabdhi saraswati surabhibjaś cia su-mahaan
nimeszaardhaakhjo waa wradżati na hi jatraapi samayah
bhadże śwetadwiipam tam aham iha golokam iti jam
widatnas te santa ksiti-wirala-ciaara katipaje

   Śrija kaantaah kaantha paramah-purusza, wszystkie kobiety w siedzibie Kryszny są bardzo piękne. Są niczym boginie otoczone bogactwem. Nieustannie starają się zadowolić Krysznę, nieustannie wielbiąc Go. We Wrindawanie tylko Kryszna się cieszy a inni dostarczają Mu przyjemności, z czego czerpią jeszcze większą przyjemność. Komu jest przyjemniej: temu kto dostarcza pożywienie czy przyjmujący pożywienie? Osobie, która dostarcza pożywienie jest przyjemniej. Kriszna jest jedym odbiorcą ale ci, krórzy dostarczają Mu przyjemności cieszą się bardziaj niż On sam.
    W siedzibie Kryszny nie ma smutku. Tam wszystko istnieje w nastroju podekscytowanego szcześcia. Kiedy jesz jabłko, jabłko jest szcześliwe będąc jedzonym przez Ciebie, i ty jesteś szczęśliwy jedząc jabłko. Oboje jesteście zadowoleni. Kiedy ktoś je banana to banan uśmiecha się z zadowoleniem. Kiedy ktoś poprostu je to jest szcześliwy. Wszyscy są ciągle szczęśliwi w siedzibie Kryszny.
   Tam wszystkie drzewa są drzewami pragniań, kalpataru. Jeśli chcesz mango z drzewa babanowego możesz je dostać. Jeśli zechcesz zjeść jabłko z drzewa owoca dżak, to dostaniesz jabłko. A ziemia - bhumiś cintamani - da ci wszystko czego zapragniesz. Jeśli zechcesz mleka, pszenicy czy czegokolwiek to dostaniesz to bezpośrednio z gleby.
    Miszkańcy Wrindawany nie noszą żadnych złotych pierścieni, pereł czy żadnej biżuterii. Nie dlatego, że we Wrindawanie nie ma klejnotów ale dlatego, że lubją oni kwiaty wrindawańskie. Zamiast tego noszą biżuterję z kwiatów. Każdy kwiat tam jest bardzo piękny i chwalebny. Są tam miliony różnistych kwiatów jak kwiat paridżata. Wszędzie widać przepiękne kwiaty. Ten szczególny kwiat istnieje w niebie. Indra, bóg niebios, jest bardzo dumny z posiadania go.
   Mieliśmy małe doświadczenie z tym. Kiedy udaliśmy się na parikrama do Badarikaaszram to wszędzie rosły tam kwiaty. Jest to naturalny ogród kwiatowy. Rosną samordnie bez niczyjej pielęgnacji. Jakbyście to zobaczyli to zrozumielibyście, że są na ziemi mjejsca podobne do Wrindawany. Oczywiście jeden przykład nie jest w pełni wystarczający ale daje nam wyobrażenie o rzeczywistości tej boskiej ziemi.
   Tojam amritam, woda w tej boskiej ziemi jest niczym nektar a mowa jak słodki śpiew ptaków, kathaa gaanaam. Z zewnątrz nie jesteś w stanie rozróżnić czy mówią czy śpiewają. Pomyślelibyście, że śpiewają ale w rzeczywistości to oni mówią. Natyam gamanam api, wszyscy we Wrindawanie chodzą jakby tańczyli. Nie jesteś w stanie rozróżnić ich chodzenia od tańca. Onie ciągle tańczą.
   Api wamsii priya-sakhii, dźwięk fletu Kryszny zawsze płynie ponad Wrindawaną. Jest tylko jedna pieśń, która wydobywa się z fletu Kryszny a jest nią manta Gajatri, Om. Może ona wyzwolić cały wszechświat. Tylko jeden dźwięk jest potrzebny do ocalenia całego świata, a jest nim pieśń fletu Kryszny.

Całkowie spełnienie

Nie jeśtemy w stanie sobie wyobrazić ile radości istnieje we Wrindawan. Wszystko tam jest łaskawe i niezmiernie piękne. Tam miłość zakochanych jest niezwykle piękna.
   Czasami Matka Jasioda smarzy coś i kiedy Kryszna czuje zapach gotowania to mówi: "Daj mi to natychmiast! Nie mogę czekać!" Matka Jasioda mówi: "Czekaj, czekaj, dam ci to na talerzu!" A Kryszna mówi ponownie: "Nie mogę czekać! Nie chce czekać! Muszę jeść teraz!" Taki jest nastrój miłości zakochanych i jest on bardziej czczony niż inne rasy.
   We Wrindawanie Kryszna zawsze bawi się ze swoimi przyjaciółmi. Czasami podczas zabawy kiedy On gra na swoim flecie mówi, że chciałby bawić się ze swoimi przyjaciółmi w takim czy innym kundżia (gaju). Czasami wkłada rękę we włosy i wszysktie dziewczynki myślą, że jest to znak żeby bawić się z nim w Kesi kundżia. Kesi znaczy włosy, więc dziewczynki myślą żeby przygotować to miejsce do zabaw.
   Pan Brahma opisał siedzibę Śri Kryszny w modlitwach Brahma-samhitaa, a Śri Czeitanja Mahaprabhu dał namiastkę tego opisu w śloce skomponowanej przez Śrila Wiśwanaat Czakrawartii Thaakur:

aaradjo bhagawaan bradżeśa tanaja tad dhaama wrindaawanam
ramja kaaczid upaasanaa bradża-wadhuu-wargena jaa kalpitaa
śriimad-bhaagawatam pramaanam-amalam premaa pumartho mahaan
śri czeitanja mahaaprabhur-matam-idam tatraadaro na paraha

Essancja tej śloki jest taka, "Jeśli chcesz czcić cokolwiek dla całkowitego zaspokojenia, to musisz czcić Krysznę".

Najwyższa ideologia

Jakie są cechy i kwalifikacje Kryszny? Czego potrzebujemy? Potrzebujemy miłości, piękna, zauroczenia, ekstazy, uczucia, troski i charmonii. Wszystkie te cechy istnieją w Krysznie. Jeśli nasz Mistrz jest obdażony całkowitym bogactwem miłości, piękna, oczarowania i ekstazy, to nie doświadczymy żadnych ubytków - dostaniemy wszystko poprzez Jego łaskę. Kryszna ma wiele ekspansji, i wszystkie One też posiadają te cechy bogactwa, piękna, miłości i zauroczenia. Taka jest vedyjska ideologia, ideologia Wedawjasy i najwyższa ideologia Cczeitanji Mahaaprabhu.

NEXT PAGE >>

Wprowadzenie do polskiego wydania

2010-10-02T11:33:00.000-07:00

Składam szczere pokłony wdzięczności i oddania mojemu wiecznemu Śri Guru, Jaya Om Wisznupad Pariwradżakaczarja Warja Śrila Bhakti Sundar Gowindzie Dew-Goswamiemu Maharadży, który połączył moje losy z misją swojego Guru, Śrila Bhakti Rakszaka Śridhara Dew-Goswamiego Maharadży i dał mi możliwość schronienia w Śri Rupanuga Sampradaji - Śri Czeitanja Saraswat Mat. Śrila Bhakti Sundar Gowinda Dew-Goswami Maharadż był osobistością, która zauraczała wielu poszukiwaczy prawdy absolutnej swoją naturalną pokorą, wiedzą, słodyczą i humorem. Jego niezachwiana służba i oddanie dla Śrila Guru Maharadża (Śrila Bhakti Rakszaka Śridhar Dew-Goswami Maharadż) w tym fizycznym świecie trwała 63 lata. Jako młodzieniec na polecenie swego Guru studiował Bhagawad-gitę pod okiem Śrila Bhaktiwedanty Swamiego Prabhupady. Był on też pierwszym dystrybutorem jego magazynu "Z powrotem do Boga" (Back to Godhead) ok roku 1947 na ulicach Kalkuty. Śrila Prabhupada wyrażał swój podziw dla zdolności pisarskich Śrila Gowindy Maharadża a on sam uważał Śrila Prabhupada za swego sziksza (instruującego) guru a Śrila Śridhara Maharadża za diksza (inicjującego ) guru. Tak jak Śrila Śridhar Maharadż był gorącym zwolennikiem ISKCONu tak Śrila Gowinda Maharadż był pełen podziwu dla jego osiągnięć. Był on szanowany przez braci duchowch swego Guru jaki i uczniów Srila Prabhupada. Niektórzy wielbiciele jak Dżajadvaita Maharadża, Radhanata Maharadża i Dżajapataka Maharadż, ofiarowali mu służbę za jego życia jak i po jego odejściu z tego świata.

Książka ta skompilowana przez Śrila Bhakti Premik Siddhantę Maharadża uznana była przez Śrila Gowindę Maharadża za doskonałą prezentację "naszej siddhanty" (konkluzji nauk Śrila Śridhara Maharadża) a samego Siddhantę Maharadża za "czystego wielbiciela". Podobnie Śrila Prabhupad powiedział podczas luźnej rozmowy: "on jest czystym wielbicielem." *

"Religia serca" jest drugą książką Śri Czeitania Saraswat Mat w języku polskim. I choć pierwsze książki w języku angielskim ukazały się na początku lat osiemdziesiątych, niespełna 30 lat temu, to jest ona doskonałym uzupełnieniem do rosnącego zainteresowania naukami Śrila Śridhara Maharadża w Polsce. Słowa i relizacje zawarte w niej są esencją konkluzji nauk Śri Rupa Sampradaji. Mimo tego, że każdy wisznuita w linii gaudija czci jej konkluzje to nie są one jednolite w każdym przypadku. Rupa, Bhaktiwinod i Bhakti Siddhanta widzieli Śri Czeitania Mahaprabhu jako Śri Śri Radha Krysznę. Podążając w ich ślady Śrila Gowinda Maharadż, obejmując nauki swego Gurudewa, podkreśla to samo cytując kluczowe wersety literatury wisznuitów, których summum bonum jest Śri Czeitania Czaritamrita. Śri Czeitania Czaritamrita jest zarówno ontologicznie jak i historycznie bezbłędną prezentacją konkluzji sukcesji Gaudija. Jest ona tak droga i esencjonalna dla nich, że Śrila BR Śridhar Maharadż wraził swoją szacowną opinię mówiąc, parafrazując: "kiedy zniknełyby wszystkie pisma wedyjskie a zostałaby jedynie Śri Czeitania Czritamrita to nie zabraknie nam niczego."

"Religii Serca" może zawierać błędy stylistyczne czy nawet gramatyczne jednak wierzymy że mimo tego szczerzy poszukiwacze prawdy docenią jej zawartość. Ewentualne niedoskonałości i uwagi szanownego czytelnika zostaną uwzględnione w następnych wydaniach tej publikacji.

Dziękuję Ci za podjęcie prób czytania tej ważnej książki.

Vidya Sundar das Adhikari
(Wojciech Matyas)

NEXT PAGE >>